თუ ქალს მშობიარობის შემდგომი გამონადენი შეუწყდა ორმოცი დღის დასრულებამდე, მიღებულია თუ არა მისი ჰაჯობა? და თუ მას არ დაუნახავს ნიშნები, რომ გამონადენი სრულად შეწყდა, რა უნდა გააკეთოს, თუ ჰაჯობის შესრულებას აპირებს?
السؤال
შეკითხვა 1:
თუ ქალს მშობიარობის შემდგომი გამონადენი შეუწყდა ორმოცი დღის დასრულებამდე, მიღებულია თუ არა მისი ჰაჯობა? და თუ მას არ დაუნახავს ნიშნები, რომ გამონადენი სრულად შეწყდა, რა უნდა გააკეთოს, თუ ჰაჯობის შესრულებას აპირებს?
س60: إذا طهرت النّفساء قبل الأربعين فهل يصحّ حجّها؟ وإذا لم تر الطّهر فماذا تصنع، مع العلم أنها ناويةٌ الحج؟
الجواب
პასუხი:
თუ ქალს გამონადენი შეუწყდა ორმოცი დღის დასრულებამდე, მას ევალება სრულად განიბანოს და ილოცოს, და საერთოდ, გააკეთოს ყველაფერი, რასაც სუფთა მდგომარეობაში მყოფი ქალები აკეთებენ, მათ შორის ქააბის გარშემო შემოვლაც, რადგან მშობიარობის შემდგომ გამონადენს მინიმალური ვადა არ გააჩნია.
მაგრამ მან თუ სისუფთავე ვერ შემჩნია ასევე მისი ჰაჯობაც სწორია, მაგრამ ქააბას შემოვლა არ უნდა შეასრულოს სანამ არ გასუფთვავდება.
რადგან შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მენსტრუაციის მქონე ქალს აუკრძალა ქააბას ირგვლივ შემოვლის შესრულება, მშობიარობის შემდგომი სისიხლდენაც მენსტრუაციის მსგავსია.
ﺟ60: إذا طهرت النّفساء قبل الأربعين فإنها تغتسل، وتصلّي، وتفعل كل ما تفعله الطاهرات حتى الطواف؛ لأن النّفاس لا حد لأقلّه.
أما إذا لم تر الطّهر فإن حجها صحيحٌ أيضًا، لكن لا تطوف بالبيت حتى تطهر؛ لأن النبي ﷺ منع الحائض من الطواف بالبيت[1]، والنّفاس مثل الحيض في هذا.
[29] تقدم تخريجه.