٣٠ : ٣٦
وَإِذَآ أَذَقۡنَا ٱلنَّاسَ رَحۡمَةٗ فَرِحُواْ بِهَاۖ وَإِن تُصِبۡهُمۡ سَيِّئَةُۢ بِمَا قَدَّمَتۡ أَيۡدِيهِمۡ إِذَا هُمۡ يَقۡنَطُونَ
وقتی رحمتی به مردم بچشانیم، از آن [بیش از حد] شاد میگردند [و تکبر میورزند] و اگر به سزای کارهایی که میکردند رنج و مصیبتی به آنان برسد، [از رحمت الهی و دفع بلا] ناامید میشوند.