دو گروه از دوزخيان هستند که آنها را نديده‌ام: گروهی که تازيانه‌هايی چون دُم گاو با خود دارند و با آن مردم را می‌زنند. و زنانِ پوشیده و در عین حال لختی [از راه درست و از مسير اطاعت پروردگار] منحرف هستند و ديگران را نيز به انحراف و فتنه می‌کشانند

پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ نسبت به دو گروه از دوزخیان هشدار می‌دهند که آنان را ندیده‌اند و در دوران او وجود نداشتند، بلکه پس از ایشان پا به عرصه می‌گذارند: گروه اول: گروهی هستند که شلاق‌هایی دراز مانند دم گاو به دست دارند و با آنها مردم را می‌زنند؛ و آنان مأموران و یاران و یاوران حاکمان ستمگر هستند که مردم را به ناحق می‌زنند. و گروه دوم: زنانی هستند که لباس عفت و حیا را که معمولا زنان به آن آراسته‌اند، از تن درمی‌آورند. وصف‌شان چنین است که به ظاهر لباس پوشیده‌اند، اما در حقیقت لخت‌اند؛ زیرا لباسی می‌پوشند که نازک است و بدن‌نما و برای ابراز زیبایی، قسمتی از بدن‌شان را می‌پوشانند و قسمت دیگری را آشکار می‌سازند؛ و با لباس‌شان و راه رفتن همراه با ناز و ادا و مایل کردن کتف‌های‌شان، دل‌های مردان را به سوی خود مایل می‌کنند و خود مایلند و دیگران را به سوی انحرافی که خود در آن هستند می‌کشانند؛ و از ویژگی‌های آنان این است که سرهای‌شان مانند کوهان کج شتران است، چون با بستن چیزی به دور سرشان آن را بزرگ‌تر از آنچه هست نشان می‌دهند. تشبیه سرهای‌شان به کوهان شتر به دلیل جمع کردن موها بر گوشه‌ای از سرشان است به طوری که مانند کوهان شتر کج باشد. دربارهٔ زنانی که این ویژگی‌ها را دارند وعید شدید آمده که وارد بهشت نمی‌شوند و بوی آن را احساس نمی‌کنند و به آن نزدیک نمی‌شوند، حال آنکه بوی بهشت از مسافتی دور به مشام می‌رسد.