«الله خرم و نورانی کند چهرهٔ کسی را که چیزی از ما بشنود و همان‌گونه که شنیده است، آن را برساند؛ چه بسا کسی که [حدیث] به او رسانده می‌شود، از شنوندهٔ [اول] فهمیده‌تر باشد».

تشویق به حفظ سنت نبوی و رساندن آن به مردم.

بیان فضیلت اهل حدیث، و شرافتِ طلبِ آن.

فضیلت علما، که آنان اهل استنباط و فهم هستند.

فضیلت صحابه رضوان الله علیهم، زیرا آنان کسانی بودند که حدیث رسول خدا صلی الله علیه و سلم را شنیدند و به ما رساندند.

مناوی گفته است: [این حدیث] بیان کرد که فقاهت (فهم عمیق) شرط راوی حدیث نیست، بلکه شرط او حفظ کردن است، و بر فقیه است که بفهمد و تدبر کند.

ابن عیینه گفته است: هیچ‌کس نیست که به دنبال حدیث باشد، مگر آنکه به خاطر این حدیث، در چهره‌اش شادابی و طراوتی است.

حفظ نزد محدثین بر دو نوع است: حفظ قلبی و سینه‌ای، و حفظ کتابی و سطری. و دعای موجود در حدیث شامل هر دو نوع می‌شود.