«Η Φωτιά περιβλήθηκε με επιθυμίες, ενώ ο Παράδεισος περιβλήθηκε με κακουχίες.»
Ο Άμπου Χουράιρα (η ευαρέστηση του Αλλάχ επ' αυτού) ανέφερε ότι ο Αγγελιαφόρος του Αλλάχ (σάλλα Αλλάχου ‘αλάιχι ουά σάλλαμ) είπε:
«Η Φωτιά περιβλήθηκε με επιθυμίες, ενώ ο Παράδεισος περιβλήθηκε με κακουχίες.»
«حُجِبَتِ النَّارُ بِالشَّهَوَاتِ، وَحُجِبَتِ الْجَنَّةُ بِالْمَكَارِهِ».
Ο Προφήτης (σάλλα Αλλάχου ‘αλάιχι ουά σάλλαμ) μας ενημερώνει ότι η Φωτιά είναι περικυκλωμένη από όσα επιθυμεί η ψυχή, δηλαδή τις απαγορευμένες πράξεις και την παραμέληση των θρησκευτικών υποχρεώσεων. Έτσι, όποιος ακολουθεί τους απαγορευμένους πόθους του, θα αξίζει την τιμωρία της Κόλασης. Επιπλέον, μας ενημερώνει ότι ο Παράδεισος είναι περικυκλωμένος από κακουχίες και πράγματα που η ψυχή δεν επιθυμεί, όπως η επιμονή και η υπομονή στην τήρηση των εντολών του Αλλάχ, καθώς και η αποφυγή των απαγορεύσεων Του. Έτσι, όποιος αναγκάσει τον εαυτό του να υπακούει στις εντολές του Αλλάχ και να αποφεύγει τις απαγορεύσεις Του, θα αξίζει να εισέλθει στον Παράδεισο.
حُجبت: حُفت وأُحيطت.
Ένας από τους λόγους που οδηγούν στην πτώση σε μάταιες επιθυμίες είναι ότι ο διάβολος εξωραΐζει τις απαγορευμένες και κακές πράξεις, κάνοντάς τες να φαίνονται ελκυστικές στα μάτια του ανθρώπου, με αποτέλεσμα να κλίνει προς αυτές.
Το Χαντίθ μάς προτρέπει να απομακρυνθούμε από τις απαγορευμένες επιθυμίες, καθώς οδηγούν στην Κόλαση, και να δείχνουμε υπομονή στις αντιξοότητες, καθώς αυτές οδηγούν στον Παράδεισο.
Το Χαντίθ επισημαίνει την αρετή του να είναι κανείς πρόθυμος στις πράξεις λατρείας και να επιδεικνύει υπομονή απέναντι στις αντιξοότητες και τις κακουχίες που συνοδεύουν τις πράξεις υπακοής.
Sahīh Al-Bukhāri (8/ 102) (6487).
Sahīh Muslim (4/ 2174) (2822).
Sunan Abi Dawood (7/ 122) (4744).
Sunan At-Tirmidhi (4/ 274) (2560).
Sunan An-Nasā’i (7/ 3) (3763).
Περισσότερα (10)
كنوز رياض الصالحين.
لمجموعة من الباحثين (2/ 449).
شرح رياض الصالحين.
لابن عثيمين (2/ 87).
المنهاج شرح صحيح مسلم بن الحجاج.
للنووي (17/ 165).
بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.
لسليم الهلالي (1/ 183).
نزهة المتقين شرح رياض الصالحين.
لمصطفى الخِن وغيره (1/ 134).