وَلَمَّا جَآءَ مُوسَىٰ لِمِيقَٰتِنَا وَكَلَّمَهُۥ رَبُّهُۥ قَالَ رَبِّ أَرِنِيٓ أَنظُرۡ إِلَيۡكَۚ قَالَ لَن تَرَىٰنِي وَلَٰكِنِ ٱنظُرۡ إِلَى ٱلۡجَبَلِ فَإِنِ ٱسۡتَقَرَّ مَكَانَهُۥ فَسَوۡفَ تَرَىٰنِيۚ فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُۥ لِلۡجَبَلِ جَعَلَهُۥ دَكّٗا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقٗاۚ فَلَمَّآ أَفَاقَ قَالَ سُبۡحَٰنَكَ تُبۡتُ إِلَيۡكَ وَأَنَا۠ أَوَّلُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Sa diha nga si Moises miabot sa takna ug dapit nga Among gitakda, ug ang iyang Ginoo 'Allāh' namulong kaniya, siya miingon: “Oh (Allāh) nga akong Ginoo, ipakita kanako (ang Imong Kaugalingon) aron matan-aw ko Ikaw .” Miingon ang Allāh: “Dili ka makakita Kanako, apan lantawa ang Bukid, kun kini padayon nga nagbarog sa iyang dapit, Ako imong makita.” Busa sa diha nga ang Iyang Ginoo nagpakita sa Iyang Himaya sa Bukid, kini nahugno (nga nahimong) pino nga abog, ug si Moises nagbuy-od nga walay panimuot sa kahadlok. Sa diha nga nabalik na ang iyang panimuot, siya miingon: “Kanimo ang Himaya Oh Allāh, ako naghinulsol Kanimo ug ako ang una sa mga magtutuo.”