وَإِن طَلَّقۡتُمُوهُنَّ مِن قَبۡلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ وَقَدۡ فَرَضۡتُمۡ لَهُنَّ فَرِيضَةٗ فَنِصۡفُ مَا فَرَضۡتُمۡ إِلَّآ أَن يَعۡفُونَ أَوۡ يَعۡفُوَاْ ٱلَّذِي بِيَدِهِۦ عُقۡدَةُ ٱلنِّكَاحِۚ وَأَن تَعۡفُوٓاْ أَقۡرَبُ لِلتَّقۡوَىٰۚ وَلَا تَنسَوُاْ ٱلۡفَضۡلَ بَيۡنَكُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٌ
Ug kun bulagan ninyo sila nga wala pa ninyo sila natandog (wala pa kamo nakighilawas kanila), ug natakda na ninyo ang igong kantidad ingon nga ‘Mahr’, nan (bayri sila) katunga sa unsay inyong nasabotan, gawas kon ang asawa mapuangoron nga kanselahon kini o ang bana mapuangoron nga mobayad sa bug-os. Ug kini ang labing duol sa Pagkamatarong nga inyong ihatag (ang hingpit nga bugay kaniya); ug ayaw kamo kalimot sa kaayuhan taliwala kaninyo; Sa pagkatinuod, ang Allah ang Hingpit nga Nakakita sa inyong mga gibuhat.