«مۇسۇلمانغا ئېغىرچىلىق، كېسەل، غەم-قايغۇ، ئەزىيەت ياكى ھەسرەت، ھەتتا سانجىلغان تىكەنگە قەدەر زىيان يېتىپلا قالسا، ئۇلارنىڭ سەۋەبى بىلەن ئاللاھ ئۇنىڭ گۇناھلىرىنى ئۆچۈرىدۇ».
ئەبۇ ھۈرەيرە ۋە ئەبۇ سەئىدىل خۇدرىي رەزىيەللاھۇ ئەنھۇدىن بايان قىلىنغان ھەدىستە، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام مۇنداق دېگەن:
«مۇسۇلمانغا ئېغىرچىلىق، كېسەل، غەم-قايغۇ، ئەزىيەت ياكى ھەسرەت، ھەتتا سانجىلغان تىكەنگە قەدەر زىيان يېتىپلا قالسا، ئۇلارنىڭ سەۋەبى بىلەن ئاللاھ ئۇنىڭ گۇناھلىرىنى ئۆچۈرىدۇ».
«مَا يُصِيبُ الْمُسْلِمَ مِنْ نَصَبٍ وَلَا وَصَبٍ وَلَا هَمٍّ وَلَا حُزْنٍ وَلَا أَذًى وَلَا غَمٍّ حَتَّى الشَّوْكَةِ يُشَاكُهَا إِلَّا كَفَّرَ اللهُ بِهَا مِنْ خَطَايَاهُ».
پەيغەمبەرئەلەيھىسسالام بۇ ھەدىستە: مۇسۇلمانغا يەتكەن كېسەللىك، غەم-قايغۇ، قىيىنچىلىق، بالا-مۇسىيبەت، قاتتىقچىلىق، قورقۇنچ، ئاچلىق، ھەتتا پۇتىغا تېكەن كېرىپ ئەزىيەت تارتسىمۇ بۇنىڭ ھەممىسى ئۇ كىشىنىڭ خاتالىقلىرى ئۈچۈن كاپارەت بولىدىغانلىقىنى بايان قىلىپ بەردى.
نصب: التعب.
وصب: المرض .
ئاللاھ تائالانىڭ مۇئمىن بەندىلىرىگە بولغان پەزلى، رەھمىتى، ئۇلارغا يەتكەن ئازغىنە زەرەر بىلەن ئۇلارنىڭ خاتالىقلىرىنى ئەپۇ قىلىدىغانلىقى بايان قىلىنىدۇ.
مۇسۇلمان ئۆزىگە يەتكەن ھەرقانداق ئەزىيەتتىن ئاللاھنىڭ ھوزۇرىدا ئەجىر-ساۋاپ ئۈمىت قىلىشى كېرەك، دەرىجىسى ۋە مەرتىۋېسىنىڭ يۇقىرى بولىشى ۋە خاتالىقلىرىغا كاپارەت بولىشى ئۈچۈن چوڭ-كېچىك ھەرقانداق ئەزىيەتكە سەبرى قىلىشى لازىم.
تېخىمۇ كۆپ (13)
سەھى بۇخارى (7/ 114) (5641).
سەھى مۇسلىم (4/ 1992) (2572).
كنوز رياض الصالحين.
لمجموعة من الباحثين (1/ 489).
شرح رياض الصالحين.
لابن عثيمين (1/ 242).
شرح النووي على مسلم (16/ 126).
تطريز رياض الصالحين.
لفيصل آل مبارك (ص44).
بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.
لسليم الهلالي (1/ 96).
نزهة المتقين شرح رياض الصالحين.
لمصطفى الخِن وغيره (1/ 70).
كىتابلاردا نەقىل قىلىنغان
2 كىتابلارتېخىمۇ كۆپ (2)
- رياض الصالحينرياض الصالحين مع فوائد وهدايات - 1 «مَا يُصِيبُ الْمُسْلِمَ مِنْ نَصَب وَلاَ وَصَبٍ وَلاَ هَمٍّ وَلاَ حَزَنٍ وَلاَ أذىٰ وَلا غَمٍّ، حَتَّىٰ الشَّوْكَةُ يُشَاكُهَا إِلَّا كَفَّرَ اللهُ بِهَا مِنْ خَطَايَاهُ».
- موسوعة الأسئلة (المجموعة الأولى)« مَا يُصِيبُ الْمُسْلِمَ مِنْ نَصَبٍ وَلَا وَصَبٍ وَلَا هَمٍّ وَلَا حُزْنٍ وَلَا أَذًى وَلَا غَمٍّ، حَتَّى الشَّوْكَةِ يُشَاكُهَا إِلَّا كَفَّرَ اللهُ بِهَا مِنْ خَطَايَاهُ».