Encyclopedia of Prophetic Hadiths

ฉันกำลังนั่งอยู่กับท่านศาสดา ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม และชายสองคนกำลังด่าทอกัน หนึ่งในนั้นหน้าแดงและเส้นเลือดของเขาบวม ดังนั้นท่านศาสดา ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า: "ฉันรู้คำหนึ่ง หากเขาอ่านคำนี้ ความรู้สึกโกรธของเขาก็จะหมดไป ถ้าเขากล่าวว่า "ฉันขอความคุ้มครองต่อพระเจ้าให้พ้นจากซาตาน" ความรู้สึกโกรธของเขาก็จะหมดไปจากเขา" พวกเขาจึงกล่าวแก่เขาว่า แท้จริงแล้วท่านศาสดาศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า: “ท่านจงขอความคุ้มครองต่อพระเจ้าจากซาตาน” จากนั้นเขาก็พูดว่า: ฉันเป็นบ้าไปแล้วหรือ?

"ผู้ใดผู้หนึ่งในหมู่พวกเจ้าจะยังไม่ศรัทธา (โดยสมบูรณ์) จนกว่าเขาจะรักพี่น้องของเขาเสมือนกับที่เขารักตัวของเขาเอง"

ครั้งหนึ่งพวกเราอยู่กับท่านอุมัร แล้วท่านกล่าวว่า "พวกเราถูกห้ามจากการเสแสร้ง"

"แท้จริงอัลลอฮ์จะประวิงเวลาให้กับผู้ที่อธรรม จนเมื่อพระองค์จัดการกับเขา พระองค์จะไม่ให้เขาเล็ดลอดไปได้" จากนั้นท่านนบีได้อ่านโองการที่ว่า : {และเช่นนี้แหละคือการลงโทษของพระผู้อภิบาลของเจ้า เมื่อพระองค์ทรงลงโทษหมู่บ้านซึ่งเป็นหมู่บ้านที่อธรรม แท้จริงการลงโทษของพระองค์นั้นเจ็บแสบสาหัส} [ซูเราะฮ์ฮูด : 102]

"เอาไหมฉันจะบอกแก่พวกเจ้าถึงสิ่งที่เป็นบาปใหญ่ที่สุดในบรรดาบาปใหญ่ทั้งหลาย?" ท่านพูดซ้ำสามครั้ง พวกเขากล่าวว่า: แน่นอน โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์ แล้วท่านก็กล่าวว่า: "คือการตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ การเนรคุณต่อพ่อแม่" แล้วท่านก็ลุกขึ้นนั่งจากที่ท่านเอนกาย แล้วกล่าวว่า "พึงรู้เถิด และการกล่าวเท็จ ท่านได้กล่าวคำกล่าวนี้ซ้ำหลายครั้ง จนเราหวังอยากให้ท่านเงียบ

"ชายคนหนึ่งได้ให้ผู้อื่นกู้หนี้ยืมสิน แล้วกล่าวกับคนของเขาว่า หากมีคนที่ลำบากมา ก็จงยกโทษให้พวกเขาไป หวังว่าอัลลอฮ์จะทรงยกโทษพวกเรา ดังนั้นเมื่อเขาก็ได้กลับไปหาอัลลอฮ์ อัลลอฮ์ก็ทรงยกโทษเขา"

"จงให้อาหารแก่ผู้หิวโหย จงเยี่ยมเยียนคนป่วย และจงปลดปล่อยผู้ถูกจองจำที่เป็นเชลยศึก"

"แท้จริง ฉันได้ถูกบังเกิดให้เป็นศาสนฑูตเพื่อทำให้จริยธรรมอันดีงามมีความสมบูรณ์"