“இறைவழியில் (அறப்போருக்குச் செல்லும்போது) ஒரு நாள் நோன்பு நோற்றவரின் முகத்தை, அல்லாஹ் நரக நெருப்பைவிட்டு எழுபது ஆண்டுகள் (பயணத்) தொலைவிற்கு அப்புறப்படுத்தி விடுவான்.”

இமாம் நவவி கூறுகிறார்: இந்த ஹதீஸ் ஜிஹாதின் போது நோன்பு நோற்பதன் சிறப்பை குறிப்பிடுகிறது. இது, நோன்பினால் ஒருவருக்கு தீங்கு ஏற்படாதவருக்கும், எந்த உரிமையும் புறக்கணிக்கப்படாதவருக்கும், அவரின் போராட்டத்திலும் அல்லது அவருடைய ஜிஹாதின் முக்கிய கடமைகளிலும் எந்த இடையூறும் ஏற்படாதவருக்கும் பொருந்துவதாகக் கொள்ளப்படுகிறது.

உபரியான ( நப்லான) நோன்பை கடைப்பிடிக்க ஊக்குவித்தலும், அதற்கான விருப்பத்தை ஏற்படுத்தலும்.

நோன்பு நோற்பதில் இக்லாஸ் (உளத்தூய்மை) இருப்பதோடு அல்லாஹ்வின் திருப்தியை மட்டுமே நோக்காகக் கொள்ளவது அவசியம். முகஸ்துதி (ரியா) மற்றும் பிறர் புகழ் நாடியோ (ஸும்ஆ) , அல்லது வேறு எந்த நோக்கங்களுக்காகவோ நோன்பு நோற்கக் கூடாது.

இமாம் ஸிந்தி (ரஹிமஹுல்லாஹ்) கூறுகிறார்: 'அல்லாஹ்வின் வழியில் (في سبيل الله)' என்ற சொல்லுக்கு, நிய்யத்தை (எண்ணத்தைச்)சீர்செய்தல் என்பதையும் குறிக்கலாம்; அல்லது அவர் போரில் ஈடுபட்ட நிலையில் நோன்பு நோற்பது என்பதையும் குறிக்கலாம். இரண்டாவது பொருளே இங்கு சாதாரணமாக ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய கருத்தாகும்.