Enciklopedia e Hadithit të Pejgamberit

se Pejgamberit (paqja qoftë mbi të!) i erdhi një delegacion dhe ai lidhi besën me nëntë prej tyre, ndërsa me njërin jo. Ata i thanë: "O Profet i Allahut, e lidhe besën me nëntë veta dhe le njërin?" Pejgamberi tha: "Ai mban në trup një hajmali!" Sakaq, personi e mori dhe e grisi hajmalinë dhe lidhi besën me Pejgamberin (paqja qoftë mbi të!). Mandej Pejgamberi (paqja qoftë mbi të!) tha: "Kush var hajmali në trup ka bërë shirk (idhujtari)!"

"Nuk ka asgjë më fisnike për Allahun sesa lutja."

"Sprova vazhdon ta godasë besimtarin dhe besimtaren në vetet e tyre, fëmijët dhe pasurinë derisa ta takojnë Allahun dhe të mos kenë mëkate fare."

Profeti ﷺ midis dy sexhdeve thoshte: "O Allah, më fal, më mëshiro, më jep shëndet, më udhëzo dhe më furnizo!"

"Vërtet jam dërguar që t'i plotësuar virtytet e larta morale."

"Është i mallkuar ai që kryen marrëdhënie anale me gruan e tij."

"Me të vërtetë, Allahu i Lartmadhëruar ka shpallur: “Kushdo që nuk gjykon sipas asaj që ka shpallur Allahu, ai është jobesimtar i vërtetë.” (El Maide, 44] dhe “...ai është i padrejtë i vërtetë.” (El Maide, 45) dhe “...ai është jashtë rrugës së Zotit.” (El Maide, 47) Ai tha se Ibn Abasi ka thënë: "Allahu i shpalli këto për dy fise prej hebrenjve, njëri prej të cilëve e kishte nënshtruar tjetrin në kohën e padijes (xhahilijetit), derisa u pajtuan dhe ranë në ujdi që për çdo të vrarë nga fisi i nënshtruar prej atij të fortë, dëmshpërblimi i gjakut të ishte pesëdhjetë barrë (uesk), ndërsa për çdo të vrarë nga fisi i fortë prej atij të nënshtruar, dëmshpërblimi i gjakut të ishte njëqind barrë. Ata vepruan kështu derisa Pejgamberi ﷺ erdhi në Medinë, dhe të dyja fiset u përulën pas ardhjes së të Dërguarit të Allahut ﷺ. I Dërguari i Allahut ﷺ në atë kohë ende nuk kishte ngadhënjyer, nuk i kishte nënshtruar nën sundimin e tij dhe ishte në marrëveshje paqeje me ta. Më pas, fisi i nënshtruar vrau një person nga fisi i fortë, dhe fisi i fortë i dërgoi fjalë fisit të nënshtruar: "Na dërgoni njëqind barrë!" Por fisi i nënshtruar u përgjigj: "A ka ndodhur ndonjëherë mes dy fiseve, që kanë fe të njëjtë, prejardhje të njëjtë dhe vend të njëjtë, që dëmshpërblimi i njërës palë të jetë sa gjysma e tjetrës? Ne jua jepnim këtë vetëm për shkak të shtypjes suaj ndaj nesh dhe nga frika prej jush. Kurse tani që ka ardhur Muhamedi, ne nuk jua japim më atë!" Kështu, lufta gati sa nuk shpërtheu mes tyre, por pastaj u pajtuan që ta bënin të Dërguarin e Allahut ﷺ gjykatës mes tyre. Më pas, fisi i fortë u mendua dhe tha: "Betohemi në Allahun, Muhamedi nuk do t'ju japë juve prej tyre dyfishin e asaj që u jep atyre prej jush. Dhe ata vërtet kishin të drejtë; ata nuk na e jepnin këtë përveçse nga shtypja jonë dhe nënshtrimi i tyre. Prandaj dërgoni fshehurazi te Muhamedi dikë që t'ju zbulojë mendimin e tij: nëse ai ju jep atë që dëshironi, pranojeni për gjykatës, por nëse nuk jua jep atë, bëni kujdes dhe mos e pranoni." Kështu, ata dërguan fshehurazi te i Dërguari i Allahut ﷺ disa njerëz prej hipokritëve për të mësuar për ta mendimin e të Dërguarit të Allahut ﷺ. Kur ata erdhën te i Dërguari i Allahut ﷺ, Allahu e njoftoi të Dërguarin e Tij për gjithë çështjen e tyre dhe atë që dëshironin, andaj Allahu i Lartmadhëruar shpalli: “O i Dërguar, mos u pikëllo për ata që ngarendin drejt mosbesimit, prej atyre që thonë: ‘Ne besojmë’...” (El Maide, 41) deri te Fjala e Tij: “Kushdo që nuk gjykon sipas asaj që ka shpallur Allahu, ai është jashtë rrugës së Zotit.” (El Maide, 47) Më pas, ai (Ibn Abasi) tha për të dyja (fiset): "Për Allahun, për to kanë zbritur, dhe pikërisht ato të dyja kishte për qëllim Allahu i Lartmadhëruar."