Enciklopedia e Hadithit të Pejgamberit

“Ai që ngre armët kundër nesh nuk është prej nesh.”

“Disa njerëz erdhën nga Ukli, - ose ka thënë: ...nga Urejna, - në Medinë, por nuk iu përshtat klima, kështu që u sëmurën. Profeti ﷺ i urdhëroi të shkonin te devetë (e sadakasë) e të pinin urinën dhe qumështin e tyre. Ata shkuan dhe, pasi u shëruan, e vranë bariun e Profetit ﷺ, i morën kopenë me deve (dhe ia mbathën). Lajmi për ta erdhi gjatë paradites. Profeti ﷺ dërgoi dikë në kërkim të tyre dhe, në mesditë, i sollën para Profetit ﷺ. Ai urdhëroi t'ua prisnin duart dhe këmbët, t'ua damkosnin sytë, pastaj i hodhën në gurishtën (e Medinës). Kërkonin ujë, por nuk u jepej.” Ebu Kilabe thotë: “Këta vodhën, vranë, bënë kufër (mosbesim) pas imanit dhe e luftuan Allahun dhe të Dërguarin e Tij ﷺ.”

se Aliu dogji një grup njerëzish dhe, kur Ibn Abasi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) e dëgjoi këtë lajm, tha: “Sikur të isha në vend të tij, nuk do t'i kisha djegur, sepse Pejgamberi ﷺ ka thënë: “Mos dënoni me çfarë dënon Allahu”, por do t'i vrisja, ashtu siç ka porositur Pejgamberi ﷺ kur ka thënë: “Atë që e ndërron fenë (islame), vriteni.”

“Gjaku i muslimanit, që dëshmon se vetëm Allahu meriton të adhurohet dhe se unë jam i Dërguari i Tij, është i lejuar vetëm në këto tri raste: 1.I martuari lavir; 2. Ai që ka vrarë dikë padrejtësisht; dhe 3. Ai që ka dalë nga feja, që njëherazi është ndarë nga xhemati (bashkësia).”

“Dora pritet për një çerek dinari e sipër.”