Enciklopedia e Hadithit të Pejgamberit

lidhur me fjalën e Allahut të Lartmadhëruar: "Dhe kush synon në të devijim me padrejtësi, Ne do ta bëjmë të shijojë një dënim të dhembshëm." (El Haxh, 25), ka thënë: “Nëse një njeri do të synonte të bënte devijim në të, ndërsa ndodhet në Aden të Ebjenit (qytet në Jemen), Allahu do ta bënte të shijonte një dënim të dhembshëm.”

“Profeti (paqja qoftë mbi të!) shkoi tek Ebu Talibi kur ai ishte në prag të vdekjes dhe pranë tij gjeti Ebu Xhehlin dhe Abdullah ibn Ebi Umeje ibn Mugiren. Ai i tha: ‘O xhaxhai im, thuaj “la ilahe il-lallah” që me këtë fjalë të ndërmjetësoj për ty tek Allahu!' Menjëherë Ebu Xhehli dhe Abdullah ibn Ebi Umeje i thanë: ‘A do të braktisësh fenë e Abdulmutalibit!’ Profeti (paqja qoftë mbi të!) vazhdoi t’ia parashtronte kërkesën e tij dhe ndërkohë ata të dy vazhdonin t’ia përsërisnin fjalët e tyre, derisa fjalët e fundit që Ebu Talibi u tha atyre ishin se ai i qëndronte fesë së Abdulmutalibit dhe refuzoi të thoshte “la ilahe il-lallah”. Profeti (paqja qoftë mbi të!) tha: ‘Betohem për Allahun se do të vazhdoj të kërkoj falje për ty për sa kohë që nuk më ndalohet ta bëj!' Atëherë Allahu shpalli: “Nuk i takon profetit dhe atyre që kanë besuar që të kërkojnë falje për idhujtarët.” (Teube,113) Allahu shpalli gjithashtu lidhur me Ebu Talibin dhe i tha të dërguarit të Tij: “Ti nuk udhëzon kë të duash, por Allahu është Ai që udhëzon kë të dojë.” (Kasas, 56)

“Lexojeni Kuranin, sepse Ditën e Kiametit ai vjen ndërmjetësues për ata që e lexojnë vazhdimisht. Lexojini dy dritat: Bekarenë dhe Ali Imranin, sepse ato do të vijnë Ditën e Kiametit sikurse dy re, ose sikurse dy vranësira, ose sikurse dy grumbuj me zogj të renditur, ato dy sure do t'i mbrojnë lexuesit e tyre. Lexojeni suren Bekare, sepse angazhimi me të është bereqet, ndërsa lënia e saj është humbje. Atë nuk mund ta arrijnë të kotët (magjistarët).”

“Teksa isha pranë minberit të të Dërguarit të Allahut ﷺ, një burrë tha: “Pas pranimit të Islamit, s'kam dert edhe nëse nuk bëj asnjë punë tjetër pos dhënies ujë haxhilerëve.” Ndërkaq, një tjetër tha: “S'kam dert edhe nëse nuk bëj asnjë punë tjetër, pas Islamit, pos mirëmbajtjes së Xhamisë së Shenjtë.” Një tjetër tha: “Xhihadi në rrugën e Allahut është më i mirë se këto që i përmendët.” Në atë rast Omeri i qortoi dhe u tha: “Mos i ngrini zërat tuaj këtu pranë minberit të të Dërguarit të Allahut ﷺ në ditë xhumaje, por (pritni) kur unë ta fal xhumanë, futem tek ai ﷺ dhe e pyes për atë për të cilën patët kundërshtime me njëri-tjetrin.” Atëherë Allahu i Lartësuar shpalli: “A mos e konsideruat dhënien e ujit haxhilerëve dhe kujdestarinë ndaj Xhamisë së Shenjtë si besimin e atij që i besoi Allahut dhe Ditës së Fundit dhe që luftoi në rrugën e Allahut? Jo, ato nuk janë të barabarta tek Allahu. Popullin mizor Allahu nuk e vë në rrugë të drejtë.” (Et Teube, 19)

“Kur zbritën ajetet: “Ne, ta dhamë ty fitoren e qartë, për t'i falur ty Allahu gabimet..." e deri tek ajeti: "... e kjo tek Allahu është fitore e madhe.” (Fet'h, 1-5) Kjo ndodhi gjatë kthimit nga Hudejbija, ndërkohë na kishte kapluar mërzia e dëshpërimi. Ndërkaq, pasi Profeti ﷺ e theri kurbanin në Hudejbije, na tha: “Më ka zbritur një ajet që është më i dashur për mua se gjithë dynjaja.”

"I Dërguari i Allahut ﷺ na lexonte Kuran në çdo gjendje përderisa nuk ishte xhunub."

"Atij që i lexon dy ajetet e fundit të sures el Bekare gjatë natës, do t'i mjaftojnë."

i Dërguari i Allahut ﷺ iu drejtua njerëzve me ligjërim në Ditën e Çlirimit të Mekës dhe u tha: “O njerëz, Allahu jua ka larguar mburrjen me xhahilietin (periudhën paraislame) dhe lavdërimin me baballarët e tij. Njeriu ndahet në dy lloje: i mirë, i devotshëm e i nderuar tek Allahu dhe i shthurur, fatzi e i përbuzur para Allahut. Të gjithë njerëzit janë bij të Ademit, e Allahu e krijoi Ademin prej dheut. Allahu thotë: “O njerëz! Në të vërtetë, Ne ju krijuam ju prej një mashkulli e një femre dhe ju bëmë popuj e fise, për ta njohur njëri-tjetrin. Më i nderuari prej jush tek Allahu është ai që i frikësohet më shumë Atij. Vërtet, Allahu është i Gjithëdijshëm dhe Njohës i çdo gjëje.” (El Huxhurat, 13)