Ishte në shërbim të familjes, por, kur e dëgjonte ezanin, dilte për në xhami.
Esved ibn Jezidi tregon:
“E pyeta Aishen (Allahu qoftë i kënaqur me të!): “Çfarë bënte Profeti ﷺ në shtëpinë e tij?” Ajo më tha: “Ishte në shërbim të familjes, por, kur e dëgjonte ezanin, dilte për në xhami.”
سَأَلْتُ عَائِشَةَ مَا كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُ فِي بَيْتِهِ؟ قَالَتْ: كَانَ يَكُونُ فِي مِهْنَةِ أَهْلِهِ -تَعْنِي خِدْمَةَ أَهْلِهِ-، فَإِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ خَرَجَ إِلَى الصَّلاَةِ.
Nëna e besimtarëve, Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!), u pyet për gjendjen e Profetit ﷺ në shtëpinë e tij dhe si vepronte ai? Ajo tha: "Ishte njeri si gjithë njerëzit dhe bënte atë që bëjnë burrat në shtëpitë e tyre, kështu, ai ishte në shërbim të vetes dhe familjes së tij; milte delen e tij, arnonte rrobën e tij, riparonte këpucët e tij dhe arnonte kovën e tij. Dhe kur vinte koha për faljen e namazit, ai dilte për të pa vonesë."
Modestia e përsosur e Profetit Muhamed ﷺ dhe mirësia e tij ndaj familjes së tij.
Veprat e kësaj bote nuk duhet ta shpërqendrojnë robin prej namazit.
Kujdesi i Profetit ﷺ ndaj namazit në fillim të kohës së tij.
Ibn Haxheri ka thënë: "Ky hadith është inkurajim për modesti, braktisjen e mendjemadhësisë, si dhe që burri t'i shërbejë familjes së tij."
Sahihu i Buhariut (1/ 136) (676).
Më shumë (8)
بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.
لسليم الهلالي (1/ 660).
شرح رياض الصالحين.
لابن عثيمين (3/ 526).
شرح صحيح البخاري.
لابن بطال (2/ 296).
نزهة المتقين شرح رياض الصالحين.
لمجموعة من الباحثين (1/ 516).
Cituar në libra
4 LibraMë shumë (4)
- مجموعة زاد السيرة النبوية (2)1«سألت عائشة رضي الله عنها: ما كان النَّبيُّ صلى الله عليه وسلم يصنع في بيته؟ قالت: كان يكون في مِهْنَةِ أهله -أي: خدمة أهله-، فإذا حضرت الصَّلاة خرج إلى الصَّلاة».
- مجموعة زاد التربية الإسلامية (4)التربية الإسلامية 4«كانَ يَكُونُ في مِهْنَةِ أَهْلِهِ -تَعْنِي: خِدْمَةَ أَهْلِهِ- فَإِذا حَضَرَتِ الصَّلاةُ خَرَجَ إلى الصَّلاةِ».
- نبراس طالب (4)1«كَانَ يَكُونُ فِي مِهْنَةِ أَهْلِهِ (تَعْنِي خِدْمَةَ أَهْلِهِ) فَإِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ خَرَجَ إِلَى الصَّلاَةِ»
- يومي الأول في الإسلام«كَانَ يَكُونُ فِي مِهْنَةِ أَهْلِهِ - تَعْنِي خِدْمَةَ أَهْلِهِ - فَإِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ خَرَجَ إِلَى الصَّلاَةِ»