“Këto xhami nuk janë bërë për këto gjëra, urinim e ndyrësi, porse ato janë bërë për ta përmendur Allahun e Madhërishëm, për namaz dhe lexim të Kuranit.”

Enes ibn Maliku (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon:

“Po rrinim me të Dërguarin e Allahut ﷺ në xhami, kur erdhi një beduin dhe u ndal të urinojë në xhami. Shokët e të Dërguarit të Allahut ﷺ iu drejtuan: “Ndal, ndal!” Por, i Dërguari i Allahut ﷺ u tha: “Mos ia ndërpritni! Lëreni!”, andaj e lanë derisa e kreu urinimin. Pastaj i Dërguari i Allahut ﷺ e thirri dhe i tha: “Këto xhami nuk janë bërë për këto gjëra, urinim e ndyrësi, porse ato janë bërë për ta përmendur Allahun e Madhërishëm, për namaz dhe lexim të Kuranit”, ose sido që të ketë thënë i Dërguari i Allahut ﷺ. Pastaj urdhëroi njërin nga të pranishmit, i cili solli një kovë me ujë dhe ia hodhi vendit ku urinoi beduini.”

بَيْنَمَا نَحْنُ فِي الْمَسْجِدِ مَعَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ، فَقَامَ يَبُولُ فِي الْمَسْجِدِ، فَقَالَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَهْ مَهْ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تُزْرِمُوهُ، دَعُوهُ» فَتَرَكُوهُ حَتَّى بَالَ، ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَاهُ فَقَالَ لَهُ: «إِنَّ هَذِهِ الْمَسَاجِدَ لَا تَصْلُحُ لِشَيْءٍ مِنْ هَذَا الْبَوْلِ، وَلَا الْقَذَرِ إِنَّمَا هِيَ لِذِكْرِ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ، وَالصَّلَاةِ وَقِرَاءَةِ الْقُرْآنِ» أَوْ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: فَأَمَرَ رَجُلًا مِنَ الْقَوْمِ فَجَاءَ بِدَلْوٍ مِنْ مَاءٍ فَشَنَّهُ عَلَيْهِ.