“කවරෙකු අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ නිරතව දිනක් උපවාසය රැක්කේ ද අල්ලාහ් ඔහුගේ මුහුණ අපා ගින්නෙන් වසර හැත්තෑවක් දුරස් කරනු ඇත.”

නවවි තුමා මෙසේ පවසයි: අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ නිරතව සිටිය දී උපවාසය රැකීමේ මහිමය. එය පිළිගනු ලබනුයේ එමගින් හිංසාවක් ඇති නොවන, වගකීම් අතපසු නොවන, යුද්ධයට බාධාවක් ඇති නොවන හා ඔහුගේ අනෙකුත් වැදගත් යුදමය කටයුතුවලට බාධාවක් ඇති නොවන අවස්ථාවකය.

අමතර උපවාසයන්හි නිරත වීම සඳහා උනන්දු කරවා දිරිගැන්වීම.

ඉහ්ඃලාස් හෙවත් චිත්තපාරිශුද්ධිය හා අල්ලාහ්ගේ තෘප්තිය අපේක්ෂා කළ යුතුය. මුහුණිච්චාවට හෝ ප්‍රසිද්ධියට හෝ වෙනත් අරමුණක් සඳහා හෝ උපවාසයේ නිරත නොවිය යුතුය.

අස්-සින්දී තුමා මෙසේ පවසයි: (අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ) යන ප්‍රකාශය වනාහි, එයින් අදහස් කරන්නේ චේතනාව නිවැරදි කිරීම පමණක් විය හැකිය. එසේම ඔහු සටන්කාමියෙකුව සිටියදී උපවාසයේ නිරත වීම ද අදහස විය හැකිය.