Encyclopedia of Prophetic Hadiths

"از خوبی اسلام انسان، ترک آنچه است که به او مربوط نمی شود".

«مؤمن عیبگو و لعن کننده و فحشگو و فحش کردار و بدزبان نیست».

«روز قیامت، دوست داشتنی ترین شما، ونزدیک ترین شما برای همنشینی با من، با اخلاق ترین شماست، و ناپسندترین و دورترین شما برای همنشینی با من در روز قیامت، کسی است که با تکلف زیاد حرف می زند (ثرثار)، کسی که زیاد حرف می زند و خود را از دیگران فهیمده تر می داند (متشدقون)، کسی که با کبر و غرور با دهن پُر سخن می گوید (متفیهقون)، صحابه پرسیدند: یا رسول الله! ثرثاران ومتشدقان را شناختیم، متفیهقان چه کسانی هستند؟ فرمودند: آنها متکبران هستند».

«هیچ چیز در روز قیامت در ترازوی مؤمن سنگین‌تر از اخلاق نیکو نیست، و الله متعال زشت‌خوی بددهان را دوست نمی دارد».

رسول الله صلی الله علیه وسلم نه بد زبان بود و نه سخن زشتی می گفت و نه دشنام دهنده و ياوه گو بود؛ و نه در کوچه و بازار اهل هياهو بود؛ بدی را با بدی جواب نمی داد، بلکه می بخشید و گذشت می کرد.

«آیا شما را به بهترین‌تان از بدترین‌تان آگاه نکنم؟» راوی گوید: پس همگان سکوت کردند، آن حضرت این پرسش را سه بار تکرار فرمودند. آنگاه مردی گفت: آری، ای رسول الله! بهترین و بدترینمان را به ما خبر ده، فرمودند: «بهترین شما کسی است که نیکویی‌اش امید رود و از گزندش ایمنی باشد؛ و بدترین شما کسی است که هیچ خیری از او امید نرود و از آسیبش در امان نباشید».

«هر کجا که هستی، از الله پروا دار؛ و پس از گناه، نیکی کن تا آن را محو کند؛ و با مردمان به خُلق نیکو معاشرت نما».

به رسول الله صلى الله عليه وسلم گفتم: برای شما همين بس است که صفيه فلان عيب را دارد، برخی از راويان گفته اند: منظورش اين بود که صفيه کوتاه قامت است، این بود که رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «سخنی گفتی که اگر با آب دريا آميخته شود، آن را تلخ و نامطبوع می گرداند» عايشه رضی الله عنها می گويد: و ياد کسی را برای ايشان درآوردم، فرمودند: «دوست ندارم در قبال مالی فراوان، ادای کسی را درآورم (يا عيب کسی را بازگو کنم)».