Skip to content

؛ الله متعال با هر عملی که داشته باشد، [سرانجام] او را وارد بهشت می‌کند».

از عُبادة رضی الله عنه از پیامبر صلی الله علیه وسلم روایت است که فرمودند:

«هرکه شهادت دهد كه همانا الهى نيست به جز الله و او همتايى ندارد، و محمد بنده و فرستادهٔ اوست، و عیسی بنده و فرستاده و کلمهٔ اوست؛ که او را به مریم القا نمود، و روحی از جانب اوست، [و نيز مخلوق اوست]، و بهشت حقّ است و آتش (دوزخ) حقّ است؛ الله متعال با هر عملی که داشته باشد، [سرانجام] او را وارد بهشت می‌کند».

«مَنْ شَهِدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، وَأَنَّ عِيسَى عَبْدُ اللهِ وَرَسُولُهُ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِنْهُ، وَالْجَنَّةُ حَقٌّ، وَالنَّارُ حَقٌّ، أَدْخَلَهُ اللهُ الْجَنَّةَ عَلَى مَا كَانَ مِنَ الْعَمَلِ».

متفق علیه
حديث صحيح
توضیح

رسول الله صلی الله علیه وسلم ما را آگاه نموده که هرکس کلمهٔ توحید را با علم به معنایش و عمل به فراخورش به زبان آورد، و به بندگی محمد صلی الله علیه وسلم و پیامبری او شهادت دهد، و به بندگی عیسی و پیامبری او اعتراف کند، و اینکه الله متعال او را به فرمان «باش» آفرید، پس بی‌درنگ پدید آمد؛ و او روحی است از جمله روح‌هایی که الله متعال آفریده است، و مادرش را از نسبت ناروای یهودیان پاک دانست، و به اینکه بهشت حق است، و دوزخ حق است، و به وجود آن دو معتقد و باورمند شد که این دو نعمت و عذاب الهی هستند، و بر این باور از دنیا رفت؛ فرجامش به سوی بهشت است، اگرچه در طاعات خود کوتاهی کرده باشد، و گناهانی داشته باشد.

معنای کلمه ها

لا إله إلا الله: لا معبود بحق إلا الله.

ألقاها إلى مريم: أرسل بها جبريل إليها فنفخ فيها من روحه بإذن الله عز وجل.

از فوائد حدیث

الله تعالی عیسی بن مریم را با کلمهٔ «کُن» آفرید بدون آنکه پدری داشته باشد.

جمع بین اینکه عیسی و محمد صلی الله علیهما وسلم، بندگان الله و پیامبران او هستند، بنابراین آن دو پیامبر هستند و دروغ نمی‌گویند، و بنده هستند و پرستیده نمی‌شوند.

فضیلت توحید و پاک شدن گناهان توسط آن و اینکه فرجام موحد بهشت است، اگرچه مرتکب برخی گناهان شده باشد.

منابع
بیشتر (6)

صحیح بخاری. (4/ 165) (3435).

صحیح مسلم. (1/ 57) (28).

الملخص في شرح كتاب التوحيد.

لصالح الفوزان (ص25).

الجديد في شرح كتاب التوحيد.

لمحمد القرعاوي (ص36).