Encyclopedia of Prophetic Hadiths

"तीन प्रकारका व्यक्तिहरूबाट (कर्महरूको लेखा-जोखा राख्ने) कलम उठाइएको छ: सुतेको व्यक्तिबाट, जबसम्म ऊ ब्युँझिँदैन, बालकबाट, जबसम्म ऊ बालिग (वयस्क) हुँदैन, र पागल व्यक्तिबाट, जबसम्म ऊ पूर्ण चेतनामा आउँदैन।"

"यदि मानिसहरूलाई अज़ान दिनु र पहिलो पङ्क्तिमा उभिएर नमाज पढ्नुको पुण्य र महत्व थाहा हुन्थ्यो, र त्यसलाई चिट्ठा हालेर मात्र प्राप्त गर्न सकिन्थ्यो भने, उनीहरूले त्यसका लागि अवश्य चिट्ठा हाल्ने थिए। यदि उनीहरूलाई नमाजका लागि समयभन्दा अगाडि मस्जिदमा पुग्नुको पुण्य थाहा हुन्थ्यो भने, त्यसतर्फ एकअर्काभन्दा अघि बढ्न प्रतिस्पर्धा गर्ने थिए। अनि यदि उनीहरूलाई इशा र फज्रको नमाजमा उपस्थित हुनुको पुण्य थाहा हुन्थ्यो भने, उनीहरू घिस्रिँदै भए पनि ती दुवै नमाजका लागि अवश्य आउने थिए।"

"मलाई सातवटा अंगहरूमा सजदा गर्न आदेश दिइएको छ: निधार, नाक (उहाँले आफ्नो हातले नाकतिर सङ्केत गर्नुभयो), दुवै हात, दुवै घुँडा र दुवै खुट्टाका औंलाहरूमा। (त्यसैगरी सज्दा गर्दैमा) कपडा र कपाललाई बाँध्नु वा समेट्नु बाट मनाही गरिएको छ ।"

केही मानिसहरू सहल बिन साद साइदी कहाँ आए । मिन्बरको काठ कुन रुखको हो भनेर उनीहरुबीच बहस चलिरहेको थियो । तिनीहरूले सहललाई यसको बारेमा सोधे, उनले भने: म अल्लाहको कसम खाएर भन्दछु, यो काठ कुन रूखको हो मलाई राम्रोसँग थाहा छ । यसलाई पहिलो पटक राखेको दिन र रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले पहिलो पटक यसमा बस्नुभएको दिन पनि मैले देखेको छु । रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले एक अन्सारी महिला (जसको नाम सहल (रजि.) ले पनि लिएका थिए) लाई सन्देश पठाउनुभयो : "तिम्रो सिकर्मी कामदारलाई मेरो लागि एउटा काठको मिम्बर (कुर्सी झैं) बनाई दिन भन, ताकि मानिसहरूलाई सम्बोधन गर्दा म त्यसमा बस्न सकूँ।" उनले आफ्नो नोकरलाई जंगलको रूखबाट मिम्बर तयार गर्न आदेश दिइन् । अनि उनले त्यो मिम्बर रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) कहाँ पठाइन् अनि उहाँले त्यो मिम्बरलाई यो ठाउँमा राख्न आदेश दिनुभयो । त्यसपछि मैले रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले त्यसमाथि उभिएर नमाज पढ्दै गरेको देखें । उहाँले त्यसमाथि उभिएर तकबीर भन्नुभयो त्यसपछि रुकुअ गर्नुभयो र त्यसपछि उहाँ पछाडि हट्नुभयो र मिम्बरबाट ओर्लनुभयो र मिम्बर नजिकै सज्दा गर्नुभयो र त्यसपछि मिन्बरमा उभिनुभयो । नमाज समाप्त भएपछि मानिसहरूलाई सम्बोधन गर्दै भन्नुभयो: " हे मानिसहरू! मैले तिमीहरूलाई तालिम दिनका लागि यसो गरेको हुँ, ताकि तिमीहरू मलाई देखेर मैले पढेको जस्तो नमाज पढ्न सिक।"

"प्रत्येक दुई अजान (अजान र इकामत) को बीचमा एक नमाज हुन्छ, प्रत्येक दुई अजान (अजान र इकामत) को बीचमा एक नमाज हुन्छ। त्यसपछि तेस्रो पटकमा उहाँले भन्नुभयो: 'यो उसको लागि हो जसले पढ्न चाहन्छ ।'"

"जमाअत (सामूहिक रूपमा) पढिने नमाज तिमीहरूमध्ये कुनै एक जनाले एक्लै पढ्ने नमाजभन्दा पच्चीस गुणा बढी श्रेष्ठ हुन्छ। र फज्रको नमाजमा रातका फरिश्ताहरू तथा दिनका फरिश्ताहरू एकत्रित हुन्छन्। त्यसपछि अबु हुरैरा (रदियल्लाहु अन्हु) ले भन्नुहुन्थ्यो: यदि तिमीहरू (यसको पुष्टि गर्न) चाहन्छौ भने कुरआनको यो आयत पढ: {निश्चय नै फज्रको कुरआन वाचनमा फरिश्ताहरू उपस्थित हुने गर्दछन्} [अल-इस्रा: ७८]।"

"रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले हामीलाई सबै कामहरूमा इस्तिखारा गर्न सिकाउनुहुन्थ्यो जसरी उहाँले हामीलाई कुरानको सुरह सिकाउनुहुन्थ्यो । उहाँ भन्नुहुन्थ्यो: "जब तिमीहरू मध्ये कसैले कुनै काम गर्ने विचार गर्छ भने, उसले फर्ज बाहेक दुई रक्अत नमाज पढोस्, अनि यसरी भनोस्: "(अल्लाहुम्म इन्नी अस्तखिरुक बिइल्मिक व अस्तक्दिरुक बिकुद्रतिक, व अस्अलुक मिन् फद्लिकल् अजीम, फइन्नक तक्दिरु वला अक्दिरु, व तअलमु वला अअलमु, व अन्त अल्लामुल गुयुब। अल्लाहुम्म इन् कुन्त तअलमु अन्न हाजल अम्र खैरुल ली फी दीनी व मआशी व आकिबति अम्री...) वा उहाँले भन्नुभयो:(फी आजिलि अम्री व आजिलिहि), (...फाक्दुरहु ली व यस्सिरहु ली सुम्म बारिक ली फीहि; व इन् कुन्त तअलमु अन्न हाजल अम्र शर्रुल ली फी दीनी व मआशी व आकिबति अम्री...) वा उहाँले भन्नुभयो:(फी आजिलि अम्री व आजिलिहि), (...फास्रिफहु अन्नी वस्रिफ्नी अन्हु, वाक्दुर् लियल् खैर हैसु कान, सुम्म अर्दिनी)।" अर्थात् ‘हे अल्लाह ! म तपाईंको ज्ञानद्वारा तपाईंसँग भलाइ माग्दछु र तपाईंको शक्तिद्वारा सामर्थ्य माग्दछु, र म तपाईंसँग तपाईंको महान कृपा माग्दछु । किनभने तपाईं सामर्थ्य राख्नुहुन्छ तर म राख्दिनँ, र तपाईं जान्नुहुन्छ तर म जान्दिनँ, अनि तपाईं नै अदृश्य कुराहरूको ज्ञाता हुनुहुन्छ । हे अल्लाह ! यदि तपाईंको ज्ञानमा यो काम {यहाँ आफ्नो आवश्यकता र कामको नाम लिनु पर्नेहुन्छ} मेरो धर्म, मेरो जीवनयापन र मेरो कामको परिणामको हकमा उत्तम छ’ – अथवा उहाँले भन्नुभयो: ‘मेरो वर्तमान र भविष्यको हकमा उत्तम छ भने – यसलाई मेरो लागि निर्धारित गरिदिनुहोस् र यसलाई मेरो लागि सहज बनाइदिनुहोस्, अनि यसमा मेरो लागि आशिष् राखिदिनुहोस् । तर यदि तपाईंको ज्ञानमा यो काम मेरो धर्म, मेरो जीवनयापन र मेरो कामको परिणामको हकमा नराम्रो छ’ – अथवा उहाँले भन्नुभयो: ‘मेरो वर्तमान र भविष्यको हकमा नराम्रो छ भने – यसलाई मबाट टाढा गरिदिनुहोस् र मलाई यसबाट टाढा राखिदिनुहोस्, तथा मेरो लागि जहाँ भए पनि भलाइ नै निर्धारित गरिदिनुहोस्, अनि मलाई त्यसैमा सन्तुष्ट बनाइदिनुहोस्।' उहाँ(सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले भन्नुभयो: "यो प्रार्थना गर्दा उसले आफ्नो आवश्यकता (वा कार्य) को नाम उल्लेख गरोस्।"

अब्दुल्लाह बिन जुबैर (रजिअल्लाहु अनहुमा) हरेक नमाज मा सलाम फेरिसकेपछि यो दुआ गर्नुहुन्थ्यो: ‘ला इलाह इल्लल्लाहु वह्दहू ला शरीक लहु, लहुल्मुल्कु व लहुल्-हम्दु व हुव अला कुल्लि शैइन् कदीर्, ला हौल वला कुव्वत इल्ला बिल्लाह्, ला इलाह इल्लल्लाहु, वला नाअ्बुदु इल्ला इय्याह्, लहु-न्निअ्मतु व लहुल्-फज्लु व लहुस्सना उल्-हसन्, लाइलाह इल्लल्लाहु मुख्लिसीन लहुद्दी न व लौ करिहल्-काफिरून्’ । अर्थात अल्लाहबाहेक कुनै पनि पूजा योग्य छैन। उहाँ एक मात्र हुनुहुन्छ, उहाँको कुनै साझेदार छैन। सम्पूर्ण राज्य उहाँकै हो, सम्पूर्ण प्रशंसा उहाँलाई नै हो, र उहाँ सबै कुरामा सक्षम हुनुहुन्छ। पापबाट जोगिने शक्ति र राम्रो कार्य गर्न सक्ने क्षमता केवल अल्लाहको कृपाबाट प्राप्त हुन्छ। अल्लाहबाहेक कुनै सच्चा उपास्य छैन। हामी केवल उहाँको नै पूजा गर्छौं। हरेक अनुग्रहका मालिक उहाँ नै हुनुहुन्छ, सम्पूर्ण कृपा उहाँकै हो, र उत्कृष्ट प्रशंसा पनि उहाँकै लागि हो। अल्लाहबाहेक कुनै सच्चा उपास्य छैन। हामी केवल उहाँकै सच्चा उपासक हौं, चाहे काफिरहरूले यसलाई मन नपराउन। थप भने: रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) हरेक नमाजमा सलाम फेरिसकेपछि यो दुआहरू पढेर अल्लाहको प्रशंसा व्यक्त गर्नुहुन्थ्यो ।