«کاتێک خەوتوون شەیتان سێ گرێ دەدات لە پشتی سەری هەریەکێکتان، ولە کاتى بەستنی هەر گرێیەک دەڵێت: بخەوە

ئیبن حەجەری عەسقەلانی دەڵێت: زیكرێكی تایبەت دیاری نەكراوە كە ئەگەر شتێكی تر جگە لەم زیكرە بڵێت شوێنی نەگرێتەوە، بەڵكو هەموو شتێك كە پێی دەووترێت زیكر دروستە بیڵێت، لەوانەیش: خوێندنی قورئان وفەرموودەی نەبەوی، وسەرقاڵبوون بە زانستی شەرعی، وباشترین زیكر ئەوەیە كە پێغەمبەر -صلى اللە علیە وسلم- ڕێنموێنی بۆ ووتنی كردووە كە دەفەرموێت: «هەركەسێك لە شەودا خەبەری بێتەوە وبڵێت: (لا إله إلا الله وحده لا شريك له، له الملك وله الحمد وهو على كل شيء قدير، الحمد لله، وسبحان الله، ولا إله إلا الله، والله أكبر، ولا حول ولا قوة إلا بالله)^، پاشان بڵێت: خودایە لێم خۆش بە، یان نزا بكات ؛ ئەوا وەڵامی دەدرێتەوە، وئەگەر دەستنوێژ بگرێت؛ نوێژەكەی قبوڵ دەكرێت» [رواه البخاري]. ^(واتە: هیچ پەرستراوێک شایستەی پەرستن نییە بە هەق وڕاستی جگە لە الله، وهیچ شەریک وهاوبەشێکی نییە، وهەموو شتێک موڵکی ئەوە، وهەموو سوپاسێک هەر بۆ ئەوە، وئەو لە سەر ئەنجامدانى هەموو کارێک توانادارە، حەمد وستایش بۆ الله، وخودا پاك وبێگەردە، وهیچ پەرستراوێك شایستەی پەرستن نییە بە هەق وڕاستی جگە لە الله، وخودا لە هەموو شتێك گەورەترە، وهیچ ڕێگایەكمان نییە بۆ دەربازبوون لەڕێگریەكانی پەرستشەكان وهیچ هێز وتوانایەكمان نییە لەسەر كردنی هەرشتێك مەگەر بە یارمەتیدانی خوای گەورە نەبێت)