((هه‌ر كه‌سێ خۆ ل ده‌ینداره‌كێ ده‌ستكورت بگریت یان تشته‌كی ژ ده‌ینێ خۆ ل سه‌ر وی كێم بكه‌ت، ل ڕۆژا قیامه‌تێ خودێ دێ وی كه‌سی دانیته بن سیبه‌را عه‌رشێ خۆ، ل وێ ڕۆژا ژ بلی سیبه‌را وی؛ چ سیبه‌رێن دی نینن))
ژ ئه‌بو هورەیرەی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت: پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) گۆت:
((هه‌ر كه‌سێ خۆ ل ده‌ینداره‌كێ ده‌ستكورت بگریت یان تشته‌كی ژ ده‌ینێ خۆ ل سه‌ر وی كێم بكه‌ت، ل ڕۆژا قیامه‌تێ خودێ دێ وی كه‌سی دانیته بن سیبه‌را عه‌رشێ خۆ، ل وێ ڕۆژا ژ بلی سیبه‌را وی؛ چ سیبه‌رێن دی نینن)).
«مَنْ أَنْظَرَ مُعْسِرًا، أَوْ وَضَعَ لَهُ، أَظَلَّهُ اللهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تَحْتَ ظِلِّ عَرْشِهِ يَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلُّهُ».
پێغه‌مبه‌ر (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) به‌حسێ هندێ دكه‌ت كو هه‌ر كه‌سێ خۆ ل ده‌ینداره‌كێ خۆ بگریت و له‌زێ لێ نه‌كه‌ت، یان پشكه‌كا وی ده‌ینێ ل سه‌ر وی هه‌ی بۆ وی بهێلیت و ژێ وه‌رنه‌گریت، هنگی جزایێ وی ئه‌ڤه‌یه: ل ڕۆژا قیامه‌تێ خودێ دێ وی كه‌سی دانیته بن سیبه‌را عه‌رشێ خۆ، ئه‌و ڕۆژا كو ڕۆژ تێدا نێزیكی سه‌رێن عه‌بدان دبیت و گه‌رما وێ ل سه‌ر وان دژوار دبیت، ڤێجا (ل وێ ڕۆژێ) كه‌سه‌ك چ سیبه‌ران نابینیت و په‌یدا ناكه‌ت، ئه‌و نه‌بیت یێ خودێ سیبه‌رێ لێ دكه‌ت.
عرشه: العرش هو المخلوق العظيم الذي استوى عليه الرحمن، ولا يقدر قدرَه إلا الله عز وجل.
قه‌در و بها و خێرا ب ساناهیكرنێ ل سه‌ر عه‌بدێن خودایێ مه‌زن و كو ئه‌و ئێك ژ وان ئه‌گه‌رانه یێن مرۆڤ پێ ژ نه‌خۆشی و ته‌نگاڤییێن ڕۆژا قیامه‌تێ ڕزگار دبیت.
جزادان هه‌ر ژ جۆرێ کریارێیە.
زێده‌تر (10)
سونه‌نا تیرمیزی (2/ 575) (1306).
موسنه‌دا ئه‌حمه‌دی (14/ 329) (8711).
كنوز رياض الصالحين.
لمجموعة من الباحثين (16/ 412).
بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.
لسليم الهلالي (2/ 459).
فيض القدير شرح الجامع الصغير.
للمناوي (6/ 89).
نزهة المتقين شرح رياض الصالحين.
لمجموعة من الباحثين (2/ 947).
Cited in books
2 Booksزێده‌تر (2)
- الخطب المنبريةموسوعة الخطب المنبرية (القسم الثالث)«مَنْ أَنظَرَ مُعسِرًا أَو وَضَعَ لَهُ، أَظَلَّهُ اللهُ يَومَ القِيَامَةِ تَحتَ ظِلِّ عَرشِهِ يَومَ لا ظِلَّ إِلاَّ ظِلُّهُ»
- رياض الصالحينرياض الصالحين مع فوائد وهدايات - 6«مَنْ أنْظَرَ مُعْسِراً، أوْ وَضَعَ لَهُ، أظَلَّهُ اللهُ يومَ القيامة تَحْتَ ظلِّ عَرْشه، يَوْمَ لا ظلَّ إلَّا ظلُّهُ».