សព្វវចនាធិប្បាយហាទីសរបស់ព្យាការី

មានបុរសម្នាក់ដែលខ្ញុំមិនដឹងថា មានអ្នកណានៅឆ្ងាយពីម៉ាស្ជិតជាងគាត់ទេ។ គាត់មិនដែលខកខានក្នុងការមកសឡាត(នៅម៉ាស្ជិត)ឡើយ។ គាត់បានបន្តថា៖ ហើយមានគេនិយាយទៅគាត់ ឬខ្ញុំបាននិយាយទៅគាត់ថា៖ ហេតុអ្វីបានជាអ្នកមិនទិញសត្វលាមួយក្បាលសម្រាប់ជិះ(មកសឡាត)នៅពេលយប់ងងឹត ឬពេលថ្ងៃក្តៅខ្លាំង? បុរសនោះបានឆ្លើយថា៖ ខ្ញុំមិនចង់មានលំនៅឋាននៅក្បែរម៉ាស្ជិតឡើយ។ ជាការពិតណាស់ ខ្ញុំចង់ឲ្យគេកត់ត្រា(ផលបុណ្យ)នៃជំហានរបស់ខ្ញុំពេលខ្ញុំដើរទៅម៉ាស្ជិត និងពេលខ្ញុំត្រឡប់មករកក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្ញុំវិញ។ ពេលនោះ រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “អល់ឡោះពិតជាបានប្រមូលផ្តុំប្រការទាំងអស់នោះឲ្យអ្នក”។

ឱណាពីរបស់អល់ឡោះ! តើលោកយល់យ៉ាងណា ប្រសិនបើមេដឹកនាំទាមទារសិទ្ធិរបស់គេអំពីពួកយើង ហើយហាមឃាត់ពួកយើងអំពីសិទ្ធិរបស់ពួកយើង តើលោកប្រើពួកយើងឲ្យធ្វើដូចមេ្ដច? ពេលនោះ លោកបានងាកចេញអំពីគាត់។ បន្ទាប់មក គាត់បានសួរលោកម្តងទៀត។ លោកបានងាកចេញអំពីគាត់។ បន្ទាប់មក គាត់បានសួរលោកម្តងទៀតជាទីពីរ ឬលើកទីបីទៀត រហូតដល់ អាល់អាស្ហអាស ពិន ក័យស៍ បានទាញគាត់(សាឡាម៉ះ)។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ចូរពួកអ្នកស្ដាប់បង្គាប់ និងគោរពតាម។ តាមពិត ពួកគេនឹងទទួលខុសត្រូវចំពោះអ្វីដែលពួកគេរ៉ាប់រង ហើយពួកអ្នកក៏នឹងទទួលខុសត្រូវចំពោះអ្វីដែលពួកអ្នកត្រូវរ៉ាប់រងដែរ”។

“អ្នកណាដែលមករកអ្នក ខណៈពេលដែលអ្នកបានធ្វើកិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយមេដឹកនាំ ហើយគេចង់បំបែកកិច្ចព្រមព្រៀងរបស់អ្នក ឬក៏បំបែកបំបាក់ក្រុមរបស់ពួកអ្នក ចូរពួកអ្នកសម្លាប់គេចុះ”។

"اللَّهُمَّ مَنْ وَلِيَ مِنْ أَمْرِ أُمَّتِي شَيْئًا فَشَقَّ عَلَيْهِمْ فَاشْقُقْ عَلَيْهِ، وَمَنْ وَلِيَ مِنْ أَمْرِ أُمَّتِي شَيْئًا فَرَفَقَ بِهِمْ فَارْفُقْ بِهِ" (ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! ជនណាដែលគ្រប់គ្រងកិច្ចការអ្វីមួយរបស់ប្រជាជាតិខ្ញុំ ហើយគេបង្កការលំបាកដល់ពួកគេនោះ សូមទ្រង់បង្កការលំបាកដល់គេវិញផង។ ហើយជនណាដែលគ្រប់គ្រងកិច្ចការអ្វីមួយរបស់ប្រជាជាតិខ្ញុំ ហើយគេធ្វើទន់ភ្លន់ចំពោះពួកគេ សូមទ្រង់មេត្តាទន់ភ្លន់ចំពោះគេវិញផង)។

“ពិតប្រាកដណាស់ នឹងមានភាពវឹកវរជាច្រើនកើតមានឡើង។ ចូរដឹងថា បន្ទាប់មក នឹងមានភាពវឹកវរមួយដែលអ្នកដែលអង្គុយស្ងៀមនៅក្នុងនោះ គឺប្រសើរជាងអ្នកដែលដើរនៅក្នុងនោះ។ ហើយអ្នកដែលដើរនៅក្នុងនោះ គឺប្រសើរជាងអ្នកដែលរត់ទៅរកវា។ ដូច្នេះត្រូវដឹងថា នៅពេលដែលវាចុះមក ឬកើតឡើង ជនណាដែលមានសត្វអូដ្ឋ ចូរឲ្យគេទៅរកសត្វអូដ្ឋរបស់ខ្លួន។ ជនណាដែលមានសត្វពពែ ចូរឲ្យគេទៅរកពពែរបស់ខ្លួន ហើយជនណាដែលមានដី ចូរឲ្យគេទៅរកដីរបស់ខ្លួន”។ គាត់បាននិយាយថា៖ ពេលនោះ មានបុរសម្នាក់សួរថា៖ ឱ រ៉ស៊ូលុលឡោះ! តើលោកយល់យ៉ាងណាដែរចំពោះអ្នកដែលគ្មានសត្វអូដ្ឋ គ្មានសត្វពពែ ហើយក៏គ្មានដីដែរនោះ? លោកបានឆ្លើយថា៖ “គឺគេត្រូវយកដាវរបស់ខ្លួន ទៅត្រដុសមុខដ៏មុតរបស់វាជាមួយនឹងថ្ម(ឱ្យរឹល)។ បន្ទាប់មក ចូរឲ្យគេគេចខ្លួន ប្រសិនបើអាចគេចបាន។ ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! តើខ្ញុំបានផ្សព្វផ្សាយហើយឬនៅ? ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! តើខ្ញុំបានផ្សព្វផ្សាយហើយឬនៅ? ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! តើខ្ញុំបានផ្សព្វផ្សាយហើយឬនៅ”? គាត់បាននិយាយថា៖ ពេលនោះ មានបុរសម្នាក់សួរថា៖ ឱរ៉ស៊ូលុលឡោះ! តើលោកយល់យ៉ាងណា ប្រសិនបើខ្ញុំត្រូវបានគេបង្ខំឱ្យទៅកាន់ក្រុមណាមួយក្នុងចំណោមក្រុមទាំងពីរ ហើយមានបុរសម្នាក់វាយខ្ញុំដោយដាវរបស់គេ ឬមានព្រួញមួយមកចំខ្ញុំ ហើយសម្លាប់ខ្ញុំនោះ? លោកបានឆ្លើយថា៖ “គេនឹងទទួលបាបកម្មរបស់គេខ្លួនឯង និងបាបកម្មរបស់អ្នក ហើយគេនឹងស្ថិតក្នុងចំណោមពួកឋាននរក”។

រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានចាត់តាំងបុរសម្នាក់ដែលគេហៅគាត់ថា អ៊ិពនូលុតពីយ៉ះ ឲ្យទៅប្រមូលហ្សាកាត់របស់អម្បូរស៊ូឡែម។ នៅពេលដែលគាត់មកដល់ម៉ាទីណះវិញ គាត់ក៏គណនាវា។ ហើយគាត់ក៏បាននិយាយថា៖ នេះគឺជាទ្រព្យរបស់ពួកអ្នក។ ចំណែកនេះ គឺជាអំណោយ(ដែលគេផ្តល់ឲ្យខ្ញុំ)។ ពេលនោះ រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ហេតុអ្វីបានជាអ្នកមិនអង្គុយក្នុងផ្ទះឪពុកម្តាយរបស់អ្នកដើម្បីទទួលបានអំណោយនេះទៅ ប្រសិនបើអ្នកជាមនុស្សស្មោះត្រង់មែននោះ”។ បន្ទាប់មក លោកបានថ្លែងសុន្ទរកថាមកកាន់ពួកយើង ដោយបានកោតសរសើរអល់ឡោះ និងថ្លែងសរសើរដល់ទ្រង់។ ក្រោយមក លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ជាបន្ទាប់មកទៀត ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំបានចាត់តាំងបុរសម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកឲ្យធ្វើការងារខ្លះក្នុងចំណោមការងារដែលអល់ឡោះបានតែងតាំងខ្ញុំ។ ក្រោយមក គេបានមកវិញ ហើយនិយាយថា៖ នេះជាទ្រព្យរបស់ពួកអ្នក ចំណែកនេះជាអំណោយដែលគេផ្តល់ឲ្យខ្ញុំ។ ហេតុអ្វីបានជាគេមិនអង្គុយនៅផ្ទះឪពុកម្តាយរបស់ខ្លួនរង់ចាំគេផ្តល់អំណោយឲ្យទៅ? សូមស្បថនឹងអល់ឡោះ! របស់អ្វីមួយដែលនរណាម្នាក់នៃពួកអ្នកយកវាដោយមិនត្រឹមត្រូវនោះ គឺគេនឹងទៅជួបអល់ឡោះនៅថ្ងៃបរលោកដោយរែកពន់វាជាមិនខាន ហើយខ្ញុំនឹងមិនទទួលស្គាល់អ្នកណាម្នាក់នៃពួកអ្នកដែលជួបអល់ឡោះដោយនាំមកនូវសត្វអូដ្ឋដែលកំពុងបន្លឺសំឡេង ឬសត្វគោ ឬសត្វចៀមដែលកំពុងស្រែកនោះឡើយ”។ បន្ទាប់មក លោកបានលើកដៃទាំងពីររបស់លោក រហូតដល់គេឃើញផ្ទៃសនៃឃ្លៀករបស់លោក ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! តើខ្ញុំបានផ្សព្វផ្សាយ(ដល់ពួកគេ)ហើយឬ”។ ខ្ញុំ(អាពូហ៊ូមៃទ៍ )បានឃើញដោយផ្ទាល់នឹងភ្នែក និងស្តាប់ឮដោយផ្ទាល់ត្រចៀករបស់ខ្ញុំ។

ពិតណាស់ អាល់ហាវឡាក កូនស្រីរបស់ ទូវៃត៍ ពិន ហាពីប ពិន អាសាត់ ពិន អាប់ទុលអ៊ុសហ្សា បានដើរកាត់គាត់ ខណៈដែលរ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ ក៏នៅជាមួយនឹងគាត់ផងដែរ។ ពេលនោះ ខ្ញុំបាននិយាយថា៖ នេះជា អាល់ហាវឡាក កូនស្រីរបស់ ទូវៃត៍។ ពួកគេបានអះអាងថា នាងមិនគេងពេលយប់ឡើយ។ ខណៈនោះ រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “នាងមិនគេងពេលយប់ទេ! ចូរពួកអ្នកសាងទង្វើកុសលតាមដែលពួកអ្នកមានលទ្ធភាព។ សូមស្បថនឹងអល់ឡោះ! អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មិនធុញទ្រាន់ឡើយ រហូតទាល់តែពួកអ្នកធុញទ្រាន់”។

“នឹងមានមេដឹកនាំជាច្រើនដែលទងើ្វរបស់ពួកគេខ្លះ ពួកអ្នកយល់ស្រប ហើយទង្វើរបស់ពួកគេខ្លះទៀត ពួកអ្នកមិនយល់ស្របឡើយ។ ដូចនេះ ជនណាមិនពេញចិត្ត(ចំពោះទង្វើអាក្រក់នោះ) គឺគេនឹងរួចផុតពីបាបកម្ម។ ហើយជនណាដែលហាមឃាត់(ចំពោះទង្វើអាក្រក់នោះ) គឺគេមានសុវត្ថិភាព។ ក៏ប៉ុន្តែ ជនណាហើយដែលពេញចិត្ត និងធ្វើតាម(នឹងមានបាបកម្ម)”។ ពួកគេបានសួរថា៖ តើយើងមិនត្រូវប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងពួកទាំងនោះទេឬ? លោកបានឆ្លើយថា៖ “ទេ ដរាបណាពួកគេនៅតែប្រតិបត្តិសឡាត”។