សព្វវចនាធិប្បាយហាទីសរបស់ព្យាការី

“ចូរពួកអ្នកកុំលើកតម្កើងខ្ញុំហួសហេតុ ដូចដែលពួកគ្រឹស្ទានបានលើកតម្កើងណាពីអ៊ីសា(លោកយេស៊ូ) កូនប្រុសរបស់ ម៉ារយ៉ាំ។ តាមពិត រូបខ្ញុំគឺជាខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះប៉ុណ្ណោះ។ ហេតុនេះ សូមពួកអ្នកនិយាយថា៖ (ខ្ញុំជា)បម្រើរបស់ទ្រង់ និងជាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់”។

គេបាននាំឈ្លើយសឹកមកជួបនឹងណាពី ﷺ ហើយក្នុងចំណោមឈ្លើយសឹកទាំងនោះ មានស្ដ្រីម្នាក់បានដើរយ៉ាងលឿនស្វែងរកកូនដើម្បីបំបៅដោះ។ នៅពេលដែលនាងឃើញកូនរបស់នាងនៅក្នុងចំណោមឈ្លើយសឹក នាងបានស្ទុះទៅបីកូននោះដាក់ផ្អឹបដើមទ្រូង និងបំបៅកូនរបស់ខ្លួន។ ពេលនោះ ណាពី ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍មកកាន់ពួកយើងថា៖ “តើពួកអ្នកយល់ថា ស្ដ្រីម្នាក់នេះនឹងបោះកូនរបស់ខ្លួនទៅក្នុងភ្លើងដែរឬទេ”? ពួកយើងបានឆ្លើយថា៖ ទេ នាងមិនអាចបោះគេបានឡើយ។ លោកក៏បានមានប្រសាសន៍ថា៖ “អល់ឡោះជាម្ចាស់ពិតជាមានក្តីមេត្តាករុណាចំពោះខ្ញុំបម្រើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ជាងស្ដ្រីម្នាក់នេះមានក្តីមេត្តាករុណាចំពោះកូនរបស់នាងទៅទៀត”។

“ពិតណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានហាមឃាត់ពួកអ្នកមិនឱ្យស្បថនឹងដូនតារបស់ខ្លួនឡើយ”។ អ៊ូមើរ បាននិយាយថា៖ សូមស្បថនឹងអល់ឡោះ! ខ្ញុំមិនដែលស្បថនឹងដូនតាឡើយចាប់តាំងពីខ្ញុំបានឮរ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានហាមឃាត់មក មិនថាដោយចេតនា មិនថាពាំនាំសម្តីពីអ្នកដទៃមក។