សព្វវចនាធិប្បាយហាទីសរបស់ព្យាការី

ដែលទាក់ទងនឹងបន្ទូលរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់ដែលទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ “وَمَنْ يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحَادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ” (ហើយអ្នកណាដែលមានបំណងប្រព្រឹត្ដអំពើអាក្រក់ទាំងបំពាននៅទីនោះ(ម៉ាក្កះ) យើងនឹងឱ្យគេភ្លក្សទណ្ឌកម្មដ៏សែនឈឺចាប់ជាមិនខាន)។ (ជំពូក អាល់ហាជ្ជ៖ ២៥)។ គាត់បាននិយាយថា៖ ប្រសិនបើនរណាម្នាក់មានបំណងប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់នៅទីនោះ ទោះបីជាគាត់នៅក្នុងទីក្រុងអេដេន(ប្រទេសយេម៉ែន) ក៏ដោយ អល់ឡោះប្រាកដជានឹងដាក់ទណ្ឌកម្មដ៏ឈឺចាប់មកលើគេ។

នៅពេលដែល អាពូត៏ឡឹប ជិតទទួលមរណភាព រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ បានមកជួបគាត់ ហើយលោកបានឃើញ អាពូជើហាល់ និង អាប់ទុលឡោះ ពិន អាពីអូម៉ៃយ៉ះ ពិន អាល់មូហ្គីរ៉ោះ នៅទីនោះផងដែរ។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ឱមា! សូមមាពោលថា៖ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ (គ្មានទេម្ចាស់ដែលត្រូវគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដ លើកលែងតែអល់ឡោះ) ជាពាក្យមួយដែលខ្ញុំនឹងប្រើដើម្បីនិយាយការពារមានៅចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់”។ ពេលនោះ អាពូជើហាល់ និង អាប់ទុលឡោះ ពិន អាពីអ៊ូម៉ៃយ៉ះ បាននិយាយថា៖ តើអ្នកស្អប់សាសនារបស់អាប់ទុលមូតល់ឡឹបឬ? រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ នៅតែបន្តបង្ហាញឲ្យគាត់ពោលពាក្យនោះ តែពួកគេទាំងពីរនាក់ក៏នៅតែនិយាយពាក្យនោះដដែលៗ រហូតដល់អាពូត៏ឡឹប បាននិយាយនូវពាក្យចុងក្រោយទៅកាន់ពួកគាត់ថា៖ ខ្ញុំស្ថិតនៅលើសាសនារបស់អាប់ទុលមូតល់ឡឹប ហើយគាត់បដិសេធមិនព្រមពោលពាក្យ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ ឡើយ។ រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ “សូមស្បថនឹងអល់ឡោះ! ខ្ញុំនឹងសុំអភ័យទោសឲ្យមា ប្រសិនបើខ្ញុំមិនត្រូវបានគេហាមឃាត់អំពីវាទេនោះ”។ ពេលនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានបញ្ចុះអាយ៉ាត់៖ ﴿مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ ﴾ [سورة التوبة(113)] (ណាពី និងបណ្ដាអ្នកមានជំនឿគ្មានសិទ្ធិសុំការអភ័យទោសឱ្យពួកដែលធ្វើស្ហ៊ីរិកឡើយ) ហើយអល់ឡោះក៏បានបញ្ចុះអាយ៉ាត់ទាក់ទងនឹងអាពូត៏ឡឹបផងដែរ ដោយទ្រង់បានមានបន្ទូលទៅកាន់រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ ថា៖ ﴿إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ ﴾ [سورة القصص(56)] (ពិតប្រាកដណាស់ អ្នក(មូហាំម៉ាត់)មិនអាចចង្អុលបង្ហាញចំពោះជនណាដែលអ្នកស្រឡាញ់បានឡើយ)។

“ចូរពួកអ្នកសូត្រគម្ពីរគួរអាន ព្រោះវានឹងជួយអន្ដរាគមន៍ដល់ម្ចាស់របស់វានៅថ្ងៃបរលោក។ ចូរពួកអ្នកសូត្រ អាសហ្សះរ៉វែន៖ វានោះគឺ ស៊ូរ៉ោះ អាល់ហ្ពាក៏រ៉ោះ និងស៊ូរ៉ោះ អាលីអ៊ិមរ៉ន។ ជាការពិតណាស់ នៅថ្ងៃបរលោក ស៊ូរ៉ោះទាំងពីរនឹងមកដល់ប្រៀបដូចជាពពកពីរ ឬដូចជាស្រមោលពីរ ឬដូចជាហ្វូងសត្វស្លាបពីរជួរ ដើម្បីការពារម្ចាស់របស់វា។ ចូរពួកអ្នកសូត្រស៊ូរ៉ោះ អាល់ហ្ពាក៏រ៉ោះ។ ជាការពិតណាស់ ការទទួលយកវា គឺផ្តល់នូវពរជ័យ។ ការបោះបង់វា គឺនាំមកនូវការសោកស្តាយ ហើយអ្នកប្រើមន្តអាគមក៏មិនអាចប៉ះពាល់វាបានដែរ។

ខ្ញុំបាននៅកន្លែងមិមពើររ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ។ ពេលនោះ មានបុរសម្នាក់និយាយថា៖ ខ្ញុំមិនខ្វល់ទេថាត្រូវសាងទង្វើអ្វីបន្ទាប់ពីចូលសាសនាឥស្លាម ក្រៅពីការផ្តល់ទឹកដល់អ្នកធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជី។ បុរសម្នាក់ទៀតនិយាយថា៖ ៖ ខ្ញុំមិនខ្វល់ទេថាត្រូវសាងទង្វើអ្វីបន្ទាប់ពីចូលសាសនាឥស្លាម ក្រៅពីការថែរក្សាម៉ាស្ជិតអាល់ហារ៉ម។ ហើយមានបុរសម្នាក់ទៀតនិយាយថា៖ ការតស៊ូក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ គឺប្រសើរជាងអ្វីដែលពួកអ្នកនិយាយទៅទៀត។ នៅពេលនោះ អ៊ូមើរបានហាមឃាត់ពួកគេ ហើយបាននិយាយថា៖ ចូរពួកអ្នកកុំតម្លើងសំឡេងរបស់ពួកអ្នកនៅកន្លែងមិមពើររ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ ខណៈដែលនោះ គឺនៅក្នុងថ្ងៃជុមអាត់។ ក៏ប៉ុន្តែ នៅពេលណាដែលខ្ញុំសឡាតជុមអាត់រួច ខ្ញុំនឹងចូលទៅ(ជួបលោក) និងសួរលោកចំពោះអ្វីដែលពួកអ្នកខ្វែងគំនិតគ្នាចំពោះវា។ ពេលនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់ក៏បានបញ្ចុះអាយ៉ាត់៖ “តើពួកអ្នកចាត់ទុកការផ្គត់ផ្គង់ទឹកដល់ពួកអ្នកធ្វើហាជ្ជី និងការថែទាំម៉ាស្ជិតអាល់ហារ៉មស្មើនឹងអ្នកដែលមានជំនឿលើអល់ឡោះ និងថ្ងៃបរលោក” [អាត់តាវហ្ពះ:១៩] រហូតដល់ចប់អាយ៉ាត់។

នៅពេលអាយ៉ាត់៖ “إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا لِيَغْفِرَ لَكَ اللهُ” រហូតដល់បន្ទូលរបស់ទ្រង់៖ “فَوْزًا عَظِيمًا” បានបញ្ចុះមក គឺក្នុងពេលដែលលោកត្រឡប់មកពី អាល់ហ៊ូទៃពីយ៉ះវិញ ខណៈដែលពួកគេលាយឡំទៅដោយទុក្ខព្រួយ និងភាពនឿយហត់។ ពិតណាស់ គេបានសំឡះសត្វអូដ្ឋមួយក្បាលនៅឯហ៊ូទៃពីយ៉ះ។ ពេលនោះ រ៉ស៊ូលុលឡោះលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ពិតប្រាកដណាស់ គេបានបញ្ចុះអាយ៉ាត់មួយមកកាន់ខ្ញុំដែលខ្ញុំស្រឡាញ់ជាងលោកិយទាំងមូលទៅទៀត”។

រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានឲ្យពួកយើងសូត្រគម្ពីរគួរអានគ្រប់ពេលទាំងអស់ ដរាបណាមិនមានជូនុប។

“បុគ្គលណាសូត្រពីរអាយ៉ាត់ចុងក្រោយនៃស៊ូរ៉ោះអាល់ហ្ពាក៏រ៉ោះនៅក្នុងពេលយប់ គឺវាគ្រប់គ្រាន់ហើយសម្រាប់រូបគេ”។

ពិតណាស់ រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានថ្លែងសុន្ទរកថាទៅកាន់មនុស្សទាំងឡាយនៅថ្ងៃរំដោះក្រុងម៉ាក្កះថា៖ “ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ! ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានលុបបំបាត់ភាពល្ងង់ខ្លៅនៃសម័យកាលអវិជ្ជា និងភាពក្រអឺតក្រទមរបស់ពួកគេទៅនឹងបុព្វបុរសរបស់ពួកគេ។ ជាការពិតណាស់ មនុស្សលោកមានពីរប្រភេទ៖ គឺមនុស្សល្អដែលមានការកោតខ្លាច និងមានកិត្តិយសនៅចំពោះមុខអល់ឡោះជាម្ចាស់ ហើយនិងមនុស្សអាក្រក់ដែលអពមង្គល និងអាប់ឱនបំផុតនៅចំពោះមុខអល់ឡោះជាម្ចាស់។ មនុស្សលោកទាំងអស់ គឺជាកូនចៅរបស់ណាពីអាហ្ទាំ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់បានបង្កើតណាពីអាហ្ទាំអំពីដី។ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា ៖ “ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ! ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានបង្កើតពួកអ្នកពីបុរសនិងស្ដ្រី(អាហ្ទាំ និងហាវ៉ា) ហើយយើងធ្វើឱ្យពួកអ្នកមានជនជាតិ និងកុលសម្ព័ន្ធជាច្រើនដើម្បីឱ្យពួកអ្នកស្គាល់គ្នាទៅវិញទៅមក។ ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកដែលថ្កុំថ្កើងជាងគេចំពោះអល់ឡោះក្នុងចំណោមពួកអ្នក គឺអ្នកដែលកោតខ្លាចអល់ឡោះជាងគេក្នុងចំណោមពួកអ្នក។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមហាដឹង មហាជ្រួតជ្រាប”។