Encyclopedia of Prophetic Hadiths

«ვინც მოიტანს ცრუ ფიცს (ალლაჰის სახელით), რათა ამ გზით მიითვისოს მუსლიმის ქონება, ის ალლაჰს შეხვდება ისე, რომ ალლაჰი გაბრაზებული იქნება მასზე». ალ-აშ'ასმა თქვა: "ვფიცავ ალლაჰს, სწორედ მე გავხდი მიზეზი, რომ ამ თემაზე აიათი გარდმოევლინა. მე და ერთ იუდეველს მიწის ნაკვეთის გამო დავა გვქონდა. ის უარყოფდა ჩემს უფლებას ამ მიწაზე, და მე მივედი მასთან ერთად მოციქულთან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას). მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მკითხა: "გაქვს რაიმე მტკიცებულება?" ვუპასუხე: "არა". მაშინ მან უთხრა იუდეველს: "დადე ფიცი". მე შევწინააღმდეგდი: "ო, ალლაჰის შუამავალო! ის ხომ ახლა დადებს ფიცს და მიითვისებს ჩემს ქონებას!" მაშინ უზენაესმა ალლაჰმა გარდმოავლინა აიათი: "ჭეშმარიტად, ვინც ყიდის ალლაჰთან დადებულ აღთქმას და დადებულ ფიცს (არღვევს) მცირე საფასურად, წილი არ ექნებათ საიქიოში, არ დაელაპარაკება მათ ალლაჰი და არ შეხედავს მათ განკითხვის დღეს, და არ განწმენდს. და მათთვისაა მტანჯველი სასჯელი!"(ალი იმრან: 77)».

«ვინც ფლობს ოქროს ან ვერცხლს და არ გასცემს მათგან დაწესებულს, განკითხვის დღეს მათგან დამზადდება ცეცხლოვანი ფირფიტები, რომლებსაც ჯოჯოხეთის ცეცხლში გააცხელებენ. შემდეგ ამ ფირფიტებით დაუწვავენ მის გვერდებს, შუბლსა და ზურგს. როდესაც ისინი გაცივდებიან, პროცესი განმეორდება. ეს გაგრძელდება იმ დღის განმავლობაში, რომლის ხანგრძლივობაც ორმოცდაათი ათასი წელია, სანამ არ დასრულდება სასჯელი მონებზე და არ მიუთითებენ მას გზას ან სამოთხისკენ, ან ჯოჯოხეთისკენ».

«აჩუქეთ ერთმანეთს საჩუქრები და შეგიყვარდებათ ერთმანეთი».

«ვერცხლის ოქროთი გაცვლა მევახშეობაა, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ეს მოხდება ხელიდან ხელში, ხორბლის ხორბლით გაცვლა მევახშეობაა, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ეს მოხდება ხელიდან ხელში. ქერის ქერით გაცვლა მევახშეობაა, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ეს მოხდება ხელიდან ხელში, ფინიკის ფინიკით გაცვლა მევახშეობაა, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ეს მოხდება ხელიდან ხელში».

«მე ალლაჰის მოციქულთან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მივედი აშარიტების ჯგუფთან ერთად. ჩვენ მასთან მივედით, რათა სატრანსპორტო ცხოველები გვეთხოვა. მან კი თქვა: «ვფიცავ ალლაჰს, ვერ მოგცემ სატრანსპორტო ცხოველებს, რადგან არაფერი მაქვს, რომ მოგცეთ». ჩვენ ცოტა ხანს დაველოდეთ, და მასთან მოიყვანეს აქლემები. შემდეგ მან მოგვცა სამი აქლემი. გზად მივდიოდით და ერთმანეთს ვუთხარით: "ალლაჰი არ გვიბოძებს ბარაქას... ჩვენ ხომ ალლაჰის მოციქულთან მივედით სატრანსპორტო ცხოველების სათხოვნელად, და მან დაიფიცა, რომ ვერ მოგვცემს, მაგრამ მოგვცა!" ამის შემდეგ ისევ მივედით მოციქულთან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) და ეს ყველაფერი მოვუყევით. მან კი თქვა: «ეს მე არ მოგეცით სატრანსპორტო ცხოველები, არამედ ალლაჰმა მოგცათ. რამდენიც უნდა დავიფიცო, თუ დავინახავ, რომ უკეთესია სხვაგვარად მოვიქცე, შევასრულებ ფიცის გამოსყიდვას და ვაკეთებ იმას, რაც უკეთესად მიმაჩნია».

«თუნდაც თქვენგან ვინმემ აიღოს თავისი თოკი, მოიტანოს შეშის კონა ზურგით, გაყიდოს იგი და ამით ალლაჰმა მისი სახე (სიღატაკისგან) დაიცვას – ეს მისთვის უკეთესია, ვიდრე ის, რომ ხალხს სთხოვოს, მისცენ თუ არა».

«უზენაესმა ალლაჰმა თქვა: სამი პიროვნების მოდავე მე ვიქმები განკითხვის დღეს: კაცი, რომელმაც დადო პირობა ჩემი სახელით, შემდეგ უღალატა მას, კაცი რომელმაც გაყიდა თავისუფალი ადამიანი და მიირთვა მისი საფასური, კაცი რომელმაც დაიქირავა მუშა, შემდეგ მისი საქმე შეასრულა და მას არ მისცა თავისი გასამრჯელო».

«არ აქვს მუსლიმს უფლება, რომელსაც უნდა რაიმე ანდერძის დატოვება, გაათენოს სამი ღამე ისე, რომ მან თავისი ანდერძი არ დაწეროს» აბდულლაჰ იბნ უმარმა (ალლაჰი იყოს მათით კმაყოფილი) თქვა: «მე ერთი ღამეც კი აღარ გამითევია მას შემდეგ, რაც ეს მოვისმინე ალლაჰის შუამავლისგან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ისე, რომ არ დამეწერა ჩემი ანდერძი».