დუა (ვედრება), რომელიც წარმოთქმულია აზანსა და იყამას შორის, არ არის უარყოფილი

ანას იბნ მალიქის (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) გადმოცემით, მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა:

«დუა (ვედრება), რომელიც წარმოთქმულია აზანსა და იყამას შორის, არ არის უარყოფილი».

«الدُّعَاءُ لاَ يُرَدُّ بَيْنَ الأَذَانِ وَالإِقَامَةِ».

გადმოსცა აბუ დაუდმა, ალ-თირმიზიმ და ალ-ნასაიმ
სანდო (საჰიჰ)
განმარტება

მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) განმარტა აზანსა და იყამას შორის დუას (ვედრების) დიდი ღირსება და აღნიშნა, რომ ის არ რჩება უპასუხოდ და აქვს ყველაზე დიდი შანსი მიღებისთვის. ამიტომ, მიმართეთ ალლაჰს თქვენი მოლოცვებით ამ კურთხეულ დროს.

ჰადისის სარგებლობიდან

ამ დროის უპირატესობა ვედრებისთვის.

როდესაც ის, ვინც წარმოთქვამს დუას, იცავს მისი წარმოთქმის წესებს, ირჩევს კურთხეულ ადგილებსა და დროს, თავს არიდებს ალლაჰის ურჩობას, ერიდება საეჭვოსა და დასაგმობს და თავის იმედებს ალლაჰზე ამყარებს, ის იმსახურებს, რომ მისი დუა მიღებული იყოს ალლაჰის ნებით.

ალ-მუნავიმ, დუას მიღებაზე საუბრისას, აღნიშნა: "ეს ნიშნავს, რომ, დუას ყველა პირობის, საფუძვლებისა და წესების შესრულების შემდეგ, ადამიანი უნდა აცნობიერებდეს, რომ თუ რაიმე არ იქნა დაცული, მან არ უნდა დაადანაშაულოს არავინ, გარდა საკუთარი თავისა".

დუაზე პასუხი შეიძლება სამ ფორმად გამოვლინდეს: 1. თხოვნა დაუყოვნებლივ დაკმაყოფილდება. 2. ადამიანისგან იქნება განრიდებული ბოროტება, რომელიც თანაბარი იქნება მისი ვედრების მნიშვნელობასთან. 3. მისი თხოვნა შეინახება და გადაეცემა მას ჯილდოს სახით განკითხვის დღეს. ეს ყველაფერი ალლაჰის სიბრძნისა და წყალობის მიხედვით ხდება.

წყაროები

სუნან ალ-თირმიზი (1/ 253) (212).

სუნან აბი დაუდ (1/ 392) (521).

ალ-სუნან ალ-ქუბრა ლი-ნნასაი (9/ 32) (9812).

მეტი... (10)

الثمر المستطاب في فقه السنة والكتاب.

الألباني (1/ 200).

توضيح الأحكام شرح بلوغ المرام.

لعبد الله البسام (1/ 548).

منحة العلام في شرح بلوغ المرام.

لعبد الله الفوزان (2/ 309).

فتح ذي الجلال والإكرام شرح بلوغ المرام.

لابن عثيمين (1/ 486).

سبل السلام.

لمحمد الصنعاني (2/ 707).

5 Books
მეტი... (5)
All Cards