٣٥ : ٩
وَٱللَّهُ ٱلَّذِيٓ أَرۡسَلَ ٱلرِّيَٰحَ فَتُثِيرُ سَحَابٗا فَسُقۡنَٰهُ إِلَىٰ بَلَدٖ مَّيِّتٖ فَأَحۡيَيۡنَا بِهِ ٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ مَوۡتِهَاۚ كَذَٰلِكَ ٱلنُّشُورُ
الله است که بادها را روانه میکند و [آنها نیز] ابری را برمیانگیزند؛ سپس ما آن [ابر] را به سوی سرزمینی [خشک و] مرده میفرستیم و به [وسیلۀ] آن، زمین را ـ پس از خشکی و خزانش ـ زنده میکنیم. برانگیختن [مردگان از قبرها نیز] چنین است.