Skip to content
لُقمَان /

Ayah 32

31 : 32

Ayah 32 of لُقمَان (31 : 32). This page carries the verse in the Uthmani script with a translation of its meaning, at a stable URL that can be cited on its own.

لُقمَان Mga Ayah 34
31 : 32

وَإِذَا غَشِيَهُم مَّوۡجٞ كَٱلظُّلَلِ دَعَوُاْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ فَلَمَّا نَجَّىٰهُمۡ إِلَى ٱلۡبَرِّ فَمِنۡهُم مُّقۡتَصِدٞۚ وَمَا يَجۡحَدُ بِـَٔايَٰتِنَآ إِلَّا كُلُّ خَتَّارٖ كَفُورٖ

Sa diha nga ang usa ka balud motabon kanila, nga sama sa mga bukid, sila mutawag ug nag-ampo ngadto sa Allah (nga nag-inusara), nga matinud-anon ngadto Kaniya sa pag-alagad, apan sa diha nga Siya mudala kanila nga luwas ngadto sa yuta, ang uban kanila magpabilin sa tunga-tunga (kasarangan sa pagpasalamat).Walay magasalikway sa Among mga Timaan gawas sa tanan nga mabudhion, nga dili mapasalamaton.