Skip to content

"Ang sinumang nakalimot habang siya ay nag-aayuno, kaya nakakain o nakainom, maglubos siya ng pag-aayuno niya sapagkat nagpakain lamang sa kanya si Allāh at nagpainom sa kanya."}

Ayon kay Abū Hurayrah (malugod si Allāh sa kanya) na nagsabi: {Nagsabi ang Sugo ni Allāh (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan):

"Ang sinumang nakalimot habang siya ay nag-aayuno, kaya nakakain o nakainom, maglubos siya ng pag-aayuno niya sapagkat nagpakain lamang sa kanya si Allāh at nagpainom sa kanya."}

«مَنْ نَسِيَ وَهُوَ صَائِمٌ، فَأَكَلَ أَوْ شَرِبَ، فَلْيُتِمَّ صَوْمَهُ، فَإِنَّمَا أَطْعَمَهُ اللهُ وَسَقَاهُ».

Nagkasang-ayon sa katumpakan nito.
Tumpak
Ang Pagbibigay-linaw

Naglinaw ang Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) na ang sinumang nakakain o nakainom habang nakalilimot samantalang siya ay nasa isang pag-aayunong tungkulin o kusang-loob, maglubos siya ng pag-aayuno niya at huwag siyang tumigil-ayuno dahil siya naman ay hindi nagpakay ng pagtigil-ayuno. Ito lamang ay isang panustos na inakay ni Allāh sa kanya, ipinakain sa kanya, at ipinainom sa kanya.

Ang mga Katuturan ng Ḥadīth

Ang katumpakan ng pag-aayuno ng sinumang nakakain o nakainom habang nakalilimot.

Hindi kasalanan sa sinumang nakakain o nakainom habang nakalilimot dahil ito ay hindi pagpili niya.

Ang kabaitan ni Allāh sa mga lingkod Niya, ang pagpapadali sa kanila, at ang pagpawi ng pahirap at pagkaasiwa buhat sa kanila.

Hindi titigil-ayuno ang tagapag-ayuno sa pamamagitan ng anuman mula sa mga tagapagpatigil-ayuno malibang kapag nalubos ang tatlong kundisyon: 1. na siya ay nakaaalam sapagkat kung siya ay hindi nakaaalam, hindi siya tumigil-ayuno; 2. na siya ay nakaalaala sapagkat kung siya ay nakalilimot, ang pag-aayuno niya ay tumpak at walang pagbabayad-ayuno sa kanya; 3. na siya ay nakapipili na hindi napipilitan na kumunsumo ng tagapagpatigil-ayuno ayon sa pagpili niya.

Ang mga Sanggunian

Ṣaḥīḥ Al-Bukhārīy (3/ 31) (1933).

Ṣaḥīḥ Muslim (2/ 809) (1155).

Ang Karagdagan (6)

تيسير العلام.

لعبد الله البسام (ص319).

تنبيه الأفهام شرح عمدة الأحكام.

لابن عثيمين (3/ 422).

خلاصة الكلام على عمدة الأحكام.

لفيصل آل مبارك (ص148).