Encyclopedia of Prophetic Hadiths

ชายคนหนึ่งมาหาท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม และกล่าวว่า: "ขอความสันติสุขจงมีแด่ท่าน" ท่านนบีตอบกลับแก่เขา จากนั้นเขาก็นั่งลง และท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า: “ สิบ" แล้วอีกคนก็มาพูดว่า: "ขอความสันติสุขและความเมตตาของพระเจ้าจงมีแด่ท่าน" ท่านนบีตอบแก่เขา แล้วนั่งลง แล้วท่านนบีพูดว่า: "ยี่สิบ" หลังจากนั้น แล้วอีกคนก็มาพูดว่า: "ขอความสันติสุข ความเมตตา และพระพรของพระเจ้าจงมีแด่ท่าน" ท่านนบีตอบแก่เขา แล้วนั่งลงไป แล้วท่านนบีพูดว่า: "สามสิบ"

"แท้จริงผู้ที่ฉันรักมากที่สุด และจะได้อยู่ใกล้ชิดกับฉันมากที่สุดจากหมู่พวกท่านในวันกิยามะฮ์ คือ คนที่มีมารยาทดีงามที่สุดในหมู่พวกท่าน และแท้จริงผู้ที่ฉันเกลียดมากที่สุด และจะได้อยู่ห่างไกลฉันมากที่สุดในวันกิยามะฮ์ คือ คนพูดมาก และคนที่ชอบพูดจาเยิ่นเย้อใช้สะบัดสำนวนเพื่อโอ้อวดคนอื่น และผู้ที่ชอบใช้วาจายกตนข่มท่าน" พวกเขาก็กล่าวถามว่า: โอ้ ท่านเราะซูลุลลอฮ์ พวกเรารู้ถึงคำว่า คนพูดมาก และคำว่า ผู้ที่ชอบพูดจาเยิ่นเย้อใช้สะบัดสำนวนเพื่อโอ้อวดคนอื่น แต่คำว่าผู้ที่ชอบใช้วาจายกตนข่มท่านคืออะไรกันเล่า? ท่านกล่าวตอบว่า: "คือผู้ที่มีความเย่อหยิ่งจองหอง"

ฉันได้กล่าวว่า: “โอ้ ท่านรอซูลของอัลลอฮ์! ผู้ใดที่ฉันควรให้ความดีและปฏิบัติด้วยความกตัญญูมากที่สุด?” ท่านกล่าวว่า: “แม่ของเจ้า แล้วก็แม่ของเจ้า แล้วก็แม่ของเจ้า แล้วต่อด้วยพ่อของเจ้า แล้วจึงลำดับต่อไปยังผู้ที่ใกล้ชิดที่สุดตามลำดับ"

"ไม่มีสิ่งใดที่จะหนักบนตาชั่งของผู้ศรัทธาในวันกิยามะฮ์ยิ่งไปกว่าการมีมารยาทที่ดี และแท้จริงอัลลอฮ์ทรงโกธรกริ้วอุปนิสัยที่ไม่ดี เลวทราม"

"ไม่มีมุสลิมสองคนที่พบเจอกันแล้วจับมือสลามกัน เว้นแต่พวกเขาทั้งสองจะได้รับการอภัยโทษก่อนที่ทั้งสองจะแยกจากกัน"

"เขาไม่เป็นผู้ที่พูดจาหยาบคาย ไม่ใช่คนลามก ไม่ขึ้นเสียงในตลาด และเขาจะไม่ตอบแทนความชั่วด้วยความชั่ว แต่เขาจะให้อภัยและยกโทษ"

"จะให้เราแจ้งให้พวกเจ้าทราบถึงผู้คนดี จากผู้คนชั่วในหมู่พวกเจ้าหรือไม่? เขากล่าวว่า: พวกเขาจึงนิ่งเงียบ และท่านกล่าวเช่นนี้ถึงสามครั้ง ชายคนหนึ่งกล่าวว่า: ใช่แล้ว โอ้ท่านศาสนาทูตแห่งอัลลอฮ์ โปรดบอกเราถึงผู้คนดีและผู้คนชั่วในหมู่พวกเราเถิด ท่านกล่าวว่า: “คนที่ดีที่สุดในหมู่พวกท่าน คือผู้ที่เมื่ออยู่ใกล้แล้วทำให้คาดหวังความดีจากเขาได้ และปลอดภัยจากความชั่วของเขา ส่วนคนที่เลวที่สุดในหมู่พวกท่าน คือผู้ที่ไม่สามารถคาดหวังความดีใด ๆ จากเขาได้ และไม่ปลอดภัยจากความชั่วของเขา”

ขออัลลอฮ์ทรงให้ผู้ใดที่ได้ยินสิ่งใดจากเราและได้นำมันไปเผยแพร่ตามที่เขาได้ยินนั้น มีความรุ่งเรืองงดงาม เพราะบางทีผู้ที่ถ่ายทอดอาจเข้าใจได้ดียิ่งกว่าผู้ที่ได้ยินเอง