เหล่าอัลมุฟัรริดูนได้รุกหน้าไปแล้ว

ส่งเสริมให้ระลึกถึงอัลลอฮ์ให้มากๆ และพยายามหมกมุ่นอยู่กับมัน เพราะความเป็นเลิศในชีวิตหลังความตายนั้น สามารถบรรลุได้โดยการประกอบศาสนกิจให้มาก และความบริสุทธิ์ใจในการประกอบอิบาดะฮ์

การรำลึกถึงอัลลอฮ์สามารถทำได้ด้วยลิ้นเพียงอย่างเดียว หรือด้วยหัวใจเพียงอย่างเดียว หรือด้วยลิ้นและหัวใจพร้อมกัน และถือว่าเป็นการระลึกถึงอัลลอฮ์ในระดับที่ดีที่สุด

ในบรรดาบทรำลึกคือ บทรำลึกที่ศาสนากำหนด เช่น บทรำลึกยามเช้าและยามเย็น บทรำลึกหลังละหมาด และอื่นๆ

อิหม่ามนะวะวีย์ กล่าวว่า: จงรู้เถิด แท้จริงความประเสริฐของการรำลึกถึงอัลลอฮ์นั้น ไม่ได้จำกัดอยู่ที่การตัสบีห์ ตะฮ์ลีล ตะห์มีด ตักบีร และอื่นๆ แต่ความจริงคือ ผู้ที่ปฏิบัติศาสนกิจเพื่ออัลลอฮ์ด้วยการเชื่อฟังพระองค์ แท้จริงแล้ว เขาคือผู้รำลึกถึงอัลลอฮ์ ตะอาลา

การรำลึกถึงอัลลอฮ์ เป็นสาเหตุที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ทำให้เกิดการยืนหยัด อัลลอฮ์ ตะอาลา กล่าวว่า: "โอ้ บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย เมื่อพวกเจ้าพบกับกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง ก็จงยืนหยัดเถิด และจงรำลึกถึงอัลลอฮ์มากๆ เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับความสำเร็จ" [อัลอันฟาล: 45]