Донишномаи аҳодиси набавӣ

Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) як маротибаӣ таҳорат карданд (яъне, ҳар узвро якборӣ шустанд).

Аз Ҳумрон мавлои Усмон ибни Аффон (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки ӯ Усмон ибни Аффонро дид, дархости оби вузӯ кард, сипас аз оби он зарф бар рӯйи дастонаш рехт ва се бор онҳоро шуст, сипас дасти росташро дар даруни оби вузӯ дохил карда мазмаза (обгардон кардани даҳон) ва истиншоқ (дохил кардани об дар бини) ва истинсор (берун овардани об аз бини) кард, сипас рӯяшро се бор шуст ва дастонашро то ориҷ се бор шуст, сипас сарашро масҳ кард ва баъд аз он ҳарду пояшро семаротибаӣ шуст. Сипас фармуд: Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам)-ро дидам, монанди ин таҳорати ман таҳорат карданд ва фармуданд: "Ҳар касе монанди ин таҳорати ман таҳорат кард ва ду ракаъат намоз хонд ва дар онҳо бо худ сухан нагуфт, гуноҳони гузаштааш бахшида хоҳад шуд".

Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) таҳорат кард (ва ҳар узвро) ду бор ду бор (шуст).