ప్రవక్త హదీసుల విజ్ఞాన సర్వస్వం

అబీ హురైరహ్ రజియల్లాహు అన్హు ప్రతి ఫర్జ్ నమాజులోనూ, ప్రతి సున్నత్ మరియు నఫీల్ నమాజులోనూ, రమజాన్ నెలలో అయినా, లేక ఇతర నెలలలో అయినా “అల్లాహు అక్బర్” అని పలికేవారు. ఆయన (నమాజు కొరకు) లేచి నిలబడినపుడు “అల్లాహు అక్బర్” అని పలికేవారు, రుకూ చేయునపుడు “అలాహు అక్బర్” అని పలికేవారు. రుకూ నుండి లేచునపుడు “సమియల్లాహు లిమన్ హమిదహ్” అని, సజ్దాహ్ లోనికి వెళ్ళుటకు ముందు “రబ్బనా లకల్ హంద్” అని పలికేవారు. తరువాత సజ్దాహ్ చేయుట కొరకు వంగునపుడు “అల్లాహు అక్బర్” అని పలికి సజ్దాహ్ చేసేవారు. తరువాత సజ్దాహ్ నుండి తల పైకి లేపునపుడు తక్బీర్ (అల్లాహు అక్బర్) పలికేవారు. తిరిగి సజ్దాహ్ చేయునపుడు తక్బీర్ పలికి సజ్దాహ్ చేసేవారు. తరువాత సజ్దాహ్ నుండి తలపైకి లేపునపుడు తక్బీర్ (అల్లాహు అక్బర్) పలికేవారు; తరువాత కూర్చుని ఉన్న స్థితి నుండి పైకి లేచునపుడు తక్బీర్ (అల్లాహు అక్బర్) అని రెండు సందర్భాలలోనూ పలికేవారు. సలాహ్ (నమాజు) ముగించే వరకూ ప్రతి రకాతులోనూ ఆయన ఈ విధంగా ఆచరించేవారు. అపుడు (నమాజు ముగించిన తరువాత) వెళ్ళునపుడు ఆయన ఇలా అనేవారు “ఎవరి చేతిలోనైతే నా ప్రాణమున్నదో ఆయన సాక్షిగా – రసూలుల్లాహ్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం నమాజుకు మీ అందరిలో నిశ్చయంగా నేను అత్యంత దగ్గరిగా ఉన్నాను. ఈ ప్రపంచం నుండి వెడలిపోయేటంత వరకు ఆయన నమాజు ఈ విధంగానే ఉండినది”.

“ఫాతిహతిల్ కితాబ్” (అంటే సూరహ్ అల్ ఫాతిహా) పఠించని వాని సలాహ్ (నమాజు) కాదు” (అనగా చెల్లదు, స్వీకారయోగ్యము కాదు).

“ఇస్లాం (మూలస్తంభముల వంటి) ఐదు విషయాలపై నిర్మితమై ఉన్నది. అల్లాహ్ తప్ప ఆరాధనలకు అర్హుడైన నిజ ఆరాధ్యుడు ఎవరూ లేరు, మరియు ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఆయన యొక్క దాసుడు మరియు ఆయన సందేశహరుడు (అష్’హదు అన్’లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహు, వ అన్న ముహమ్మదన్ అబ్దుహు, వ రసూలుహు) అని సాక్ష్యం పలుకుట; సలాహ్’ను (నమాజును) స్థాపించుట; జకాతు (సంపదల నుండి విధిగా చెల్లించవలసిన దానము) చెల్లించుట, కాబా గృహము యొక్క హజ్ చేయుట; మరియు రమదాన్ మాసము ఉపవాసములు పాటించుట,”

“మేము మస్జిదులో రసూలుల్లాహ్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లంతో ఉండగా ఒక ఎడారివాసి వచ్చి మస్జిదులో నిలబడి మూత్రవిసర్జన చేయసాగినాడు. అది చూసి రసూలుల్లాహ్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం సహాబాలు “ఆగు, ఆగు” అనసాగారు. అపుడు రసూలుల్లాహ్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఇలా అన్నారు: "అతన్ని అడ్డుకోకండి, అతన్ని ఒంటరిగా వదిలేయండి." సహాబాలు అతను మూత్ర విసర్జన చేసే వరకు వారు అతన్ని ఒంటరిగా వదిలేశారు. అప్పుడు రసూలుల్లాహ్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం అతన్ని పిలిచి ఇలా అన్నారు; లేదా ఆయన సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఇలాగే అని ఉంటారు: “ఈ మసీదులు ఇలా మూత్ర విసర్జన లేదా మలవిసర్జన కొరకు కాదు, అవి సర్వశక్తిమంతుడైన అల్లాహ్ యొక్క స్మరణ కొరకు, సలాహ్ (నమాజు) కొరకు, మరియు ఖుర్ఆన్ పారాయణం కొరకు మాత్రమే”; ఆయన సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం అక్కడ ఉన్న వారిలో ఒక వ్యక్తిని ఒక బకెట్ నీళ్ళు తెచ్చి అతడు మూత్ర విసర్జన చేసిన ప్రదేశం మీద పోయమని ఆదేశించినారు”.

“నమాజు ఆచరిస్తున్న వ్యక్తికి ఎదురుగా నడిచి వెళ్ళుచున్న వ్యక్తికి తాను చేస్తున్నది ఎంత పెద్ద అపరాధమో తెలిస్తే, నమాజు ఆచరిస్తున్న వ్యక్తి ముందు నుంచి నడిచి వెళ్ళడం కంటే, అతడు నలభై వరకు అక్కడే నిలబడి ఉండడానికి ఇష్టపడతాడు, తప్ప అతని ముందు నుంచి నడిచి వెళ్ళడానికి ఇష్టపడడు”. అబూ అన్’నద్ర్ ఇలా అన్నారు: “అతడు నలభై రోజులు అన్నాడో లేదా నెలలు అన్నాడో లేదా సంవత్సరాలు అన్నాడో ఖచ్చితంగా చెప్పలేను.”

“మీలో ఎవరైనా “శుక్రవారము నమాజు కొరకు వస్తున్నట్లయితే, వారు తలస్నానం చేయాలి”.

ఒక వ్యక్తి జుమా రోజున మస్జిదులోకి దారుల్ ఖదా వైపు ఉన్న ద్వారం నుండి ప్రవేశించాడు, అప్పుడు రసూలుల్లాహ్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం (మెంబరుపై) నిలబడి ఖుత్బహ్ (ఉపన్యాసం) ఇస్తున్నారు, అతను రసూలుల్లాహ్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం వైపుకు తిరిగి నిలబడి, ఇలా అన్నాడు: ఓ రసూలుల్లాహ్! (కరువు వలన) సంపద నాశనమైంది మరియు దారులు మూసుకుపోయాయి, మాపై వర్షం కురిపించమని అల్లాహ్ తో దుఆ చేయండి, అప్పుడు రసూలుల్లాహ్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం తన చేతులు పైకెత్తి, ఇలా దుఆ చేశారు: «అల్లాహుమ్మ అగిస్నా, అల్లాహుమ్మ అగిస్నా, అల్లాహుమ్మ అగిస్నా (ఓ అల్లాహ్! మాకు వర్షం పంపు, ఓ అల్లాహ్! మాకు వర్షం పంపు, ఓ అల్లాహ్! మాకు వర్షం పంపు)». అనస్ తెలిపారు: 'అల్లాహ్ సాక్షిగా! ఆ సమయంలో మేము ఆకాశంలో ఒక్క మేఘాన్ని కూడా, చిన్న మేఘపు తునకను కూడా చూడలేదు. మాకు మరియు సల్ (ఒక పర్వతం పేరు) మధ్య ఇల్లు లేదా నివాసం ఏదీ అడ్డుగా లేదు (ఆకాశం స్పష్టంగా ఉంది).' ఇంకా ఆయన ఇలా తెలిపారు: 'అప్పుడు ఆయన ﷺ వెనుక నుండి ఒక డాలు (shield) అంతటి మేఘం ఉద్భవించింది. అది ఆకాశం మధ్యలోకి రాగానే విస్తరించింది, ఆ తర్వాత వర్షం కురిసింది. అల్లాహ్ సాక్షిగా! మేము ఆరు రోజుల పాటు సూర్యుడిని చూడలేదు.' తరువాత, జుమా రోజున ఒక వ్యక్తి అదే ద్వారం గుండా ప్రవేశించాడు, అప్పుడు రసూలుల్లాహ్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం నిలబడి ఖుత్బహ్ ఇస్తున్నారు. అతను ఆయన వైపుకు తిరిగి నిలబడి, ఇలా అన్నాడు: "ఓ రసూలుల్లాహ్! (వరదల వలన) సంపద నాశనమవుతోంది, మరియు మార్గాలు మూసుకుపోయాయి, అల్లాహ్ తో వర్షం శాంతించాలని దుఆ చేయండి". ఇంకా ఆయన తెలిపారు: అప్పుడు రసూలుల్లాహ్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం తన చేతులను పైకి ఎత్తి, ఇలా దుఆ చేశారు: «అల్లాహుమ్మ హవాలైనా వలా అలైనా, అల్లాహుమ్మ అలల్ ఆకామి వజ్జీరాబి, వ బుతూనీల్ ఔదీయతి, వ మనాబితిష్షజరతి (ఓ అల్లాహ్! మా చుట్టూ కురిపించు, మాపై కాదు. ఓ అల్లాహ్! దానిని చిన్న కొండలపై, గుట్టలపై, లోయల అంతర్భాగాలపై, మరియు చెట్లు మొలిచే స్థలాలపై కురిపించు)». ఆయన తెలిపారు: అప్పుడు వర్షం నిలిచిపోయింది, మరియు మేము ఎండలో నడుచుకుంటూ బయటకు వచ్చాము. షరీక్ ఇలా తెలిపారు: నేను అనస్ బిన్ మాలిక్ ను అడిగాను: అతను మొదటి వ్యక్తేనా? దానికి ఆయన: «నాకు తెలియదు» అన్నారు.

“నమాజు ప్రారంభించునపుడు రసూలల్లాహ్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం తన రెండు చేతులను భుజాలవరకు పైకి ఎత్తేవారు; రుకూ కొరకు ‘అల్లాహు అక్బర్’ అని పలుకునపుడు మరియు రుకూ నుండి తల పైకి ఎత్తునపుడు అదే విధంగా పైకి ఎత్తేవారు. అపుడు “సమి’అల్లాహు లిమన్ హమిదహ్ రబ్బనా వలకల్ హంద్” అని పలికారు. అయితే సజ్దహ్’లో అలా చేసేవారు కాదు (చేతులను పైకి ఎత్తేవారు కాదు).”