ஆரோக்கியமும் ஓய்வும் மக்களில் அதிகமானோர் அலட்சியமாக இருக்கும் இரு அருட்கொடைகளாகும்.

இஸ்லாத்தில், கடமைகளை செய்வதற்கு தகுதிபெற்ற மனிதன்; (முகல்லஃப்) ஒரு வணிகருடன் ஒப்பிடப்படுகிறார். அவனுக்கு கிடைக்கும் ஆரோக்கியமும் ஓய்வு நேரமும் அவனுடைய மூலதனம் போலக் கருதப்படுகிறது. ஒரு வணிகர் தனது மூலதனத்தை நல்ல முறையில் பயன்படுத்தினால் இலாபம் பெறுவான். அதேபோல், மனிதன் தனது ஆரோக்கியத்தையும் ஓய்வு நேரத்தையும் அல்லாஹ்வின் வழிபாட்டிலும் நன்மையான செயல்களிலும் பயன்படுத்தினால், அவன் வெற்றியாளன் ஆவான். ஆனால், அவற்றை வீணடித்தால், அவன் நஷ்டமடைந்து பின்னர் வருந்துவான்.

இப்னு அல்-காஸின் (رحمه الله) அவர்கள் கூறுகின்றார் : நிஃமத் (அருள்) என்றால், மனிதன் அதனால் இன்பம் அடைந்து மகிழ்வது. அல்கப்ன் (நஷ்டம்) என்றால், அதிக விலைக்கு வாங்குவது அல்லது சரியான மதிப்பிற்கு அல்லாது விற்பதை குறிக்கும். ஒருவன் உடல் ஆரோக்கியமாகவும், வேலைச்சுமைகள் இல்லாமல் ஓய்வாகவும் இருந்தும், தனது மறுமைக்கான நலன்களில் முயற்சி செய்யாது இருந்தால், அவன் வணிகத்தில் நஷ்டம் அடைந்தவனைப் போன்றவன் ஆவான்.

ஆரோக்கியமும் ஓய்வு நேரமும் இருக்கும் போதே, அவை இழக்கப்படுவதற்கு முன், அவற்றை அல்லாஹ்வை நெருங்குதல், நற்செயல்கள் புரிதல் போன்ற விடயங்களில் பயன்படுத்துவதில் ஆர்வம் கொள்ள வேண்டும்.

அல்லாஹ் வழங்கிய அருள்களுக்கு நன்றி செலுத்துவது, அவற்றை அல்லாஹ்வின் கட்டளைகளுக்கு ஏற்ப பயன்படுத்துவதிலேயே தங்கியுள்ளது.