Enciklopedia e Hadithit të Pejgamberit

“Drejtoni rreshtat, sepse drejtimi i rreshtave është pjesë e plotësimit të namazit!"

“Shkurtimin e mustaqeve, prerjen e thonjve, shkuljen e qimeve të sqetullave dhe rruarjen e qimeve në vendet e turpshme, na është caktuar të mos i vonojmë më shumë se dyzet net."

"Para se Profeti ﷺ të hynte në nevojtore, thoshte: “Allahume inni eudhu bike minel-hubuthi vel-habaith! - O Allah, kërkoj mbrojtjen Tënde kundrejt të këqijve dhe të këqijave (shejtanëve meshkuj dhe femra)!"

“Po rrinim me të Dërguarin e Allahut ﷺ në xhami, kur erdhi një beduin dhe u ndal të urinojë në xhami. Shokët e të Dërguarit të Allahut ﷺ iu drejtuan: “Ndal, ndal!” Por, i Dërguari i Allahut ﷺ u tha: “Mos ia ndërpritni! Lëreni!”, andaj e lanë derisa e kreu urinimin. Pastaj i Dërguari i Allahut ﷺ e thirri dhe i tha: “Këto xhami nuk janë bërë për këto gjëra, urinim e ndyrësi, porse ato janë bërë për ta përmendur Allahun e Madhërishëm, për namaz dhe lexim të Kuranit”, ose sido që të ketë thënë i Dërguari i Allahut ﷺ. Pastaj urdhëroi njërin nga të pranishmit, i cili solli një kovë me ujë dhe ia hodhi vendit ku urinoi beduini.”

"Një njeri hyri në xhami ditën e xhumasë, nga një derë që ishte në drejtim të shtëpisë që ishte shitur për shlyerjen e borxhit (të Omerit), ndërsa i Dërguari i Allahut  ﷺ ishte në këmbë duke mbajtur hytben. Ai u kthye drejt të Dërguarit të Allahut  ﷺ duke qëndruar në këmbë dhe tha: "O i Dërguari i Allahut, na u shkatërrua pasuria dhe na u ndërprenë rrugët, lutju Allahut të na lëshojë shi!" Atëherë, i Dërguari i Allahut  ﷺ i ngriti duart e tij, pastaj tha: “O Allah, na lësho shi! O Allah, na lësho shi! O Allah, na lësho shi!” Enesi tha: "Pasha Allahun, ne nuk shihnim në qiell asnjë re apo copëz reje, dhe mes nesh e kodrës së Selit nuk kishte asnjë shtëpi apo ndërtesë." Më pas, nga pas saj doli një re e madhe sa një mburojë. Kur u gjend në mes të qiellit u shpërnda, e pastaj lëshoi shi. Pasha Allahun, nuk e pamë diellin për gjashtë ditë. Pastaj, një njeri hyri nga po ajo derë të xhumanë, ndërsa i Dërguari i Allahut ﷺ ishte në këmbë duke mbajtur hytben. Ai u kthye drejt tij duke qëndruar në këmbë dhe tha: "O i Dërguari i Allahut, na u shkatërrua pasuria dhe na u ndërprenë rrugët, lutju Allahut ta ndalë atë nga ne!" Atëherë, i Dërguari i Allahut ﷺ i ngriti duart e tij, pastaj tha: “O Allah, rreth nesh, e jo mbi ne! O Allah, mbi kodra dhe male, në thellësitë e luginave dhe aty ku mbijnë pemët!” Atëherë, shiu pushoi, dhe ne dolëm e po ecnim në diell." Sheriku tha: E pyeta Enes bin Malikun: "A ishte po ai njeriu i parë?" Ai m'u përgjigj: "Nuk e di."

“Nëse dikush harron ndonjë namaz, le ta falë kur t'i kujtohet. Nuk ka shpagim tjetër, përveçse ta falë atë: “... dhe fale namazin për të më kujtuar Mua.” (Taha, 14)

“Disa njerëz erdhën nga Ukli, - ose ka thënë: ...nga Urejna, - në Medinë, por nuk iu përshtat klima, kështu që u sëmurën. Profeti ﷺ i urdhëroi të shkonin te devetë (e sadakasë) e të pinin urinën dhe qumështin e tyre. Ata shkuan dhe, pasi u shëruan, e vranë bariun e Profetit ﷺ, i morën kopenë me deve (dhe ia mbathën). Lajmi për ta erdhi gjatë paradites. Profeti ﷺ dërgoi dikë në kërkim të tyre dhe, në mesditë, i sollën para Profetit ﷺ. Ai urdhëroi t'ua prisnin duart dhe këmbët, t'ua damkosnin sytë, pastaj i hodhën në gurishtën (e Medinës). Kërkonin ujë, por nuk u jepej.” Ebu Kilabe thotë: “Këta vodhën, vranë, bënë kufër (mosbesim) pas imanit dhe e luftuan Allahun dhe të Dërguarin e Tij ﷺ.”

“Në shtëpinë e Ebu Talhait u shërbeja njerëzve për të pirë. Vera që ata e konsumonin atëkohë prodhohej prej hurmash të njoma. I Dërguari i Allahut ﷺ, urdhëroi një tellall t'u thërrasë njerëzve: “Vini re! Alkooli është bërë haram!” Ebu Talhai më tha: “Dil derdhe!” Unë dola dhe e derdha, sakaq ajo shkoi rrëke nëpër rrugët e Medinës. Disa njerëz thanë: “Ka njerëz që janë vrarë duke pasur alkool në barqet e tyre!” Atëherë, Allahu e zbriti ajetin: “Nuk ka gjynah për ata që kanë besuar dhe kanë bërë vepra të mira, për atë me të cilën janë ushqyer më herët...” (El Maide, 93)