Encyclopedia of Prophetic Hadiths

«آسان ترين عذابِ دوزخيان در روز قيامت، عذابِ مردی است که دو اخگر در فرورفتگی کفِ پاهايش گذاشته می شود که بر اثر آن مغزِ سَرَش به جوش می آيد و با اينکه عذابش از همه سبک تر است، تصور نمی کند عذابِ کسی سخت تر از عذاب او باشد».

وی فرزند خردسالش را که هنوز غذا نمی‌خورد، نزد رسول الله (صلی الله علیه وسلم) آورد. رسول الله (صلی الله علیه وسلم) کودک را در آغوش خویش نشستاندند. [ناگهان] کودک بر لباس پیامبر ادرار کرد، آن حضرت صلی الله علیه وسلم آب طلبیدند و بر آن محل پاشیدند و آن را [به طور کامل] نشستند.

«قیامت برپا نمی‌شود تا آنکه مرد، از کنار قبر مردی دیگر بگذرد و بگوید: ای کاش به جای او بودم».

«کسی که در دین ما نوآوری کند که در آن نباشد، پس آن مردود است».

«يکی از سخنانی که مردم از پيامبران گذشته دريافته اند، اين است که: اگر حيا نداری، هر عملی که می خواهی انجام بده».

«روز قيامت مؤمن به پروردگارش نزديک می شود تا آنجا که الله متعال پرده ی رحمت و پوشش خود را بر روی او می نهد و از او درباره ی گناهانش اعتراف می گيرد و می فرمايد: آيا فلان گناه را به خاطر داری؟ بنده پاسخ می دهد: پروردگارا به همه ی اینها اعتراف دارم؛ الله می فرمايد: من در دنيا گناهانت را پوشاندم و امروز نيز (آنها را می پوشانم و) تو را می آمرزم. سپس بنده کارنامه ی نيکی هايش را دريافت می کند، و اما کافران و منافقان در محضر همه مخلوق فرا خوانده می شوند، آنها کسانی اند که بر الله متعال دروغ گفته اند».

رسول الله صلی الله علیه وسلم هنگامی که مردم را به کاری از اعمال دستور می‌داد، به آنچه توانایی انجامش را داشتند، امر می‌فرمودند، آنان گفتند: ای رسول الله! حال ما مانند حال تو نیست؛ زیرا الله متعال گناهان گذشته و آینده تو را بخشیده است، پس [پیامبر] خشمگین می‌شد تا آنجا که اثر خشم در چهره‌اش آشکار می‌گشت، سپس می‌فرمودند: "با تقواترین و داناترین شما به الله من هستم".

«الله متعال فرمودند: فرزند آدم مرا با سخنانی خطاب می کند که باعث اذیت من می شود، زمان را دشنام می دهد در حالی که من زمان هستم، همه در دست من است، و شب و روز را تغییر می دهم».