Encyclopedia of Prophetic Hadiths

«چهار [خصلت] است که در هر کسی باشد، منافق است؛ و اگر یکی از آن خصلت‌ها در کسی باشد، تا هنگامی که آن را ترک نکند، نشانه‌ای از نفاق در او خواهد بود: هرگاه سخن گوید، دروغ گوید، هرگاه وعده دهد، وعده خلافی کند، هرگاه مجادله کند، ناروا و ناسزا گوید، و هرگاه پیمان بندد، خیانت کند».

«يَأْتِي فِي آخِرِ الزَّمَانِ قَوْمٌ حُدَثَاءُ الأَسْنَانِ سُفَهَاءُ الأَحْلاَمِ، يَقُولُونَ مِنْ خَيْرِ قَوْلِ البَرِيَّةِ، يَمْرُقُونَ مِنَ الإِسْلاَمِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ، لاَ يُجَاوِزُ إِيمَانُهُمْ حَنَاجِرَهُمْ، فَأَيْنَمَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاقْتُلُوهُمْ، فَإِنَّ قَتْلَهُمْ أَجْرٌ لِمَنْ قَتَلَهُمْ يَوْمَ القِيَامَةِ». در آخرالزمان، جوانان خورد سال و کم عقلان می آیند، که قرآن را تلاوت می کنند و زیاد می خوانند، و از اسلام خارج می شوند و از حدود آن تجاوز می کنند، همانطور که تیر از کمان خارج می شود، ایمان آنان از گلویشان فراتر نمی رود، پس هر جا با آنان روبرو شدید، آنان را قتل کنید، زیرا قتل آنان در روز قیامت پاداشی است برای کسی که آنان را قتل نموده است.

«الله به غیرت می‌آید و بنده به غیرت می آید، و غیرت الله [این است] که مؤمن آنچه بر او حرام ساخته را انجام دهد».

عده ای از اصحاب پیامبر صلی الله علیه وسلم آمدند، و از او پرسیدند: ما گاه گاهی در نفس های خود چیزی را می یابیم که بسیار دشوار است در مورد آن صحبت کنیم، او فرمود: «آیا چنین چیزی را احساس کردید؟» گفتند: آری، فرمود: «این همان ایمان آشکار و روشن است».

«من کنار حوض می ایستم تا اینکه ببینم کدام یک از شما به من می آیید، و مردمانی از کنارم بُرده می شوند، من می گویم: پروردگارا، این ها از من و از امتم هستند، گفته می شود: آیا می دانی آنچه پس از تو کردند؟ به الله سوگند هنوز هم به عقب برمی گردند».

شیطان نزد یکی از شما می آید و می گوید: چه کسی فلان را آفریده است؟ چه کسی فلان را خلق کرده است؟ تا اینکه می گوید: پروردگارت را چه کسی آفریده است؟ هرگاه تا این حد برسد، به الله پناه برده و توقف نمای».

«ای بلال! مرا به امیدوارکننده‌ترین عملی که در اسلام انجام داده‌ای خبر ده، زیرا من صدای کفش‌هایت را پیشاپیش خود در بهشت شنیدم»، [بلال] گفت: هیچ عملی را امیدوارکننده‌تر از این ندانم که در هیچ ساعت از شب یا روز، وضویی نگرفتم مگر اینکه به مقدارِ [نمازی] که برایم مقرر شده بود، با آن طهارت نماز گزاريدم.

که به عطاء بن ابی رباح گفت: آيا زنی از اهل بهشت را به تو نشان ندهم؟ گفتم: بله. گفت: اين زن سياه كه نزد پيامبر صلى الله عليه وسلم آمد و گفت: من سر درد دارم؛ وقتی بی هوش می شوم، برهنه می گردم، از الله بخواه تا مرا شفا دهد، پيامبر صلى الله عليه وسلم فرمود: «إِن شئْتِ صَبَرْتِ ولكِ الْجنَّةُ، وإِنْ شِئْتِ دعَوْتُ اللَّه تَعالَى أَنْ يُعافِيَكِ» «اگر می خواهی صبر كن و در عوض، بهشت از آنِ تو خواهد بود. و اگر می خواهی برايت دعا می کنم تا الله تو را شفا دهد». وی گفت: صبر می كنم. ولی برهنه می شوم، از الله بخواه تا بدنم نمايان نشود، و پيامبر صلى الله عليه وسلم برايش در این مورد دعا كرد.