Skip to content

رسول الله صلى الله عليه وسلم دعاهای جامع را دوست داشت، و غير آن را ترک می کرد.

از عايشه رضی الله عنها روایت است که می گويد:

رسول الله صلى الله عليه وسلم دعاهای جامع را دوست داشت، و غير آن را ترک می کرد.

كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَحِبُّ الْجَوَامِعَ مِنَ الدُّعَاءِ، وَيَدَعُ مَا سِوَى ذَلِكَ.

ابو داود و احمد روایت کرده اند.
حديث صحيح
توضیح

پیامبر صلی الله علیه وسلم دعای جامع را می خواند که شامل خیر دنیا و آخرت مى شد، لفظ آن کوتاه اما پُر محتوا، و نیز مشتمل حمد و ثنای الله متعال، و اغراض نیک می بود، و دعاهای دیگر را ترک می نمود.

از فوائد حدیث

مستحب بودن دعا با الفاظ ساده که معانی نیک را در بر می گیرد، و کراهیت تکلف و فراخی و گشادگی در موضوع، که این امر خلاف رهنمود پیامبر صلی الله علیه وسلم است.

ویژه بودن رسول الله صلی الله علیه وسلم به جوامع الکلم (سخنان کوتاه و پُر مفهوم).

حرص ورزی بر دعای که از پیابر صلی الله علیه وسلم ثابت شده است؛ هر چند طولانی و دارای کلمات زیاد باشد، همه آن از دعاهای جامع است.

منابع
بیشتر (10)

سنن ابو داود. (2/ 605) (1482).

مسند احمد. (42/ 76) (25151).

بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.

لسليم الهلالي (2/ 542).

نزهة المتقين شرح رياض الصالحين.

لمجموعة من الباحثين (2/ 1003).

شرح رياض الصالحين.

لابن عثيمين (6/ 15).

كنوز رياض الصالحين.

لمجموعة من الباحثين (17/ 349).