بيماری اش را برطرف کن و چنان بهبودی و شفايی عنايت فرما كه هيچ بيماری باقی نگذارد، چون شفادهنده تویی و هيچ شفايی جز شفای تو وجود ندارد».
از مادر مؤمنان عایشه رضی الله عنها روایت است که فرمود:
چون رسول الله صلی الله علیه وسلم به عیادت بیمار می رفت، به او دعا می کرد و می فرمودند: « بيماری اش را برطرف کن و چنان بهبودی و شفايی عنايت فرما كه هيچ بيماری باقی نگذارد، چون شفادهنده تویی و هيچ شفايی جز شفای تو وجود ندارد».
كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَتَى الْمَرِيضَ يَدْعُو لَهُ قَالَ: «أَذْهِبِ الْبَاسَ، رَبَّ النَّاسِ، وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي، لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا».
چون رسول الله صلی الله علیه وسلم به عیادت بیمار می رفت، به او دعا می کرد و می فرمودند: الهی، (دور ) و محو کن (بیماری) و شدت مرض را برطرف کن، (پروردگار مردم) و خالق و پرورش دهنده آنها، (شفا بده) این بیمار را (تو) منزهی تو (شفا دهنده یی)، و به نام شفای تو (هیچ شفای) برای بیمار (جز شفای تو) توسل می جویم بنام شافي تو، (شفای) برای بیمار حاصل نمی شود (مگر شفا و عافیت مطلق تو) که از آن بیماری دیگر نمی تواند بگذرد.
شفا دهنده الله متعال است، و طبیب و دوا اسباب هستند که جز به اذن الله نمی توانند سود و زیانی برسانند.
عیادت مریض از حقوق میان مسلمانان است، و در میان خانواده سزاوارتر است.
تشویق به این دعای مبارک و مأثور برای کسی که به عیادت بیمار می رود.
یکی از رهنمودهای پیامبر صلی الله علیه وسلم، درمان توسط رقیۀ شرعی از طریق قرآن و دعای نیک است، و هرگاه رسول الله صلی الله علیه وسلم بیمار می شد خود را رقیه (دَم) می کرد، و برای کسانی که از خانواده و دیگران شکایت می کردند آنان را رقیه می کرد.
ابن حجر می گوید: دعا برای شفای بیمار دارای اشکال شده، در حال که بیماری کفارۀ برای گناهان می شود، چنانکه در احادیث آمده است. پاسخ: دعاء عبادت است، و منافاتی با ثواب و کفاره ندارد؛ زیرا با آغاز بیماری و با صبر بر آن به دست میآیند، و دعا کننده بین دو حسنه قرار میگیرد: یا مقصودش حاصل می شود، و یا با جلب منفعت یا دفع ضرر آن را جبران میکند، و هر یک آنها از لطف الله متعال است.
بیشتر (10)
صحیح بخاری. (7/ 134) (5750).
صحیح مسلم. (4/ 1721) (2191).
بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.
لسليم الهلالي (2/ 162).
شرح رياض الصالحين.
لابن عثيمين (4/ 477).
كنوز رياض الصالحين.
لمجموعة من الباحثين (11/ 539).
نزهة المتقين شرح رياض الصالحين.
لمجموعة من الباحثين (1/ 687).
استناد شده در کتابها
4 کتابهابیشتر (4)
- الدعاء ويليه العلاج بالرقى من الكتاب والسنةالرقى من الكتاب والسنة«اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ، أَذْهِبِ الْبَأْسَ، وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي، لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا»[٢٥].
- الله -جل جلاله- أنيس المحبين وملاذ القاصدين«أَذْهِبِ البَاسَ رَبَّ النَّاسِ! اشْفِ وَأَنْتَ الشَّافِي، لاَ شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا»
- تطبيق القرآن والأذكارالرقية الشرعية«اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ،أَذْهِبِ الْبَأْسَ، وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي، لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا»[4].
- مجموعة زاد التربية الإسلامية (3)، والسيرة النبوية (3)التربية الإٍسلامية -3- كَانَ رَسُولُ اﷲِ ﷺ إِذَا اشْتَكَى مِنَّا إِنْسَانٌ، مَسَحَهُ بِيَمِينِهِ، ثُمَّ قَالَ: «أَذْهِبِ الْبَاسَ، رَبَّ النَّاسِ، وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي، لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا»