Skip to content

«الله متعال می فرمايد: برای بندگان نيکم، نعمت هایی (در بهشت) فراهم کرده ام که هيچ چشمی نديده، هيچ گوشی نشنيده و به قلب هيچ انسانی خطور نکرده است»

از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:

«الله متعال می فرمايد: برای بندگان نيکم، نعمت هایی (در بهشت) فراهم کرده ام که هيچ چشمی نديده، هيچ گوشی نشنيده و به قلب هيچ انسانی خطور نکرده است» ابو هریره گفت: اگر می خواهيد، اين آيه را بخوانيد: (فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ) [سجده:17]، (هيچکس نمی داند چه پاداش های ارزشمندی که مايه روشنی چشمها ست (و مايه ی شادمانی) براى آنها نهفته شده است).

«قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى: أَعْدَدْتُ لِعِبَادِي الصَّالِحِينَ، مَا لاَ عَيْنٌ رَأَتْ، وَلاَ أُذُنٌ سَمِعَتْ، وَلاَ خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍ» قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ: اقْرَؤُوا إِنْ شِئْتُمْ: {فَلاَ تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ} [السجدة: 17].

متفق علیه
حديث صحيح
توضیح

پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر داده که الله تبارک و تعالی فرمودند: من برای بندگان صالحم در بهشت نعمت هایی را آماده نموده که هیچ چشمی ندیده است؛ وهیچ گوشی نشنیده است، و ماهیت آن به قلب هیچ بشری خطور نکرده است. ابوهریره رضی الله عنه گفت: اگر خواسته باشید بخوانید: «هيچکس نمی داند چه پاداش های ارزشمندی که روشنی چشم ها (و مايه ی شادمانی) است». [السجدة: 17].

از فوائد حدیث

این حدیث همان چیزی است که پیامبر صلی الله علیه وسلم از پروردگارش روایت می کند و آن را حدیث قدسی یا حدیث الهی می نامند، که لفظ و معنایش از جانب الله باشد، جز این که ویژگی های که قرآن را متمایز می کند ندارد، از قبیل عبادت با تلاوت آن، طهارت برای آن، تحدی، و اعجاز و غیره.

تشویق مردم به انجام طاعات و ترک منکرات؛ تا آنچه را که الله متعال برای بندگان صالحش آماده کرده به دست آورند.

الله متعال ما را در کتاب خود و سنت رسولش از همه چیز که در بهشت هست ​​آگاه نکرده است، و آنچه را نمی دانیم از آنچه که می دانیم بزرگتر است.

بیان کمال نعمت های بهشت، ​​و اینکه اهل آن مسرت های عاری از ناراحتی و اضطراب را خواهند یافت.

متاع دنیا زودگذر است و آخرت بهتر و ماندگارتر است.

منابع
بیشتر (8)

صحیح بخاری. (6/ 115) (4779).

صحیح مسلم. (4/ 2174) (2824).

بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.

لسليم الهلالي (3/ 342).

التنوير شرح الجامع الصغير.

لمحمد الصنعاني (7/ 587).

تيسير الكريم الرحمن في تفسير كلام المنان.

عبد الرحمن آل سعدي (ص187).