Encyclopedie van de profetische hadiths

"Op een dag zat de Profeet (vrede zij met hem) op de minbar en wij zaten om hem heen. Hij zei: 'Wat ik na mijn overlijden het meest voor jullie vrees, is dat jullie de verleidingen en versieringen van de wereld zullen najagen.' Een man vroeg: 'O Boodschapper van Allah, brengt het goede dan soms ook kwaad met zich mee?' De Profeet (vrede zij met hem) zweeg. Men zei tegen hem: 'Waarom vraag je de Profeet iets en hij antwoordt je niet?' We dachten dat er openbaring tot hem neerdaalde. Toen wiste hij het zweet van zijn voorhoofd en zei: 'Waar is de vraagsteller?' Het leek alsof hij hem prees en hij zei: "Het goede brengt geen kwaad voort, maar het is de lente die het gewas doet groeien, dat uiteindelijk verstikt en doodt, behalve het groen dat blijft eten tot haar buik uitzet. Dan wendt zij zich naar de zon, ontlast zich en graast weer verder. Deze rijkdom is zoet en verleidelijk. De beste omgang ermee is wanneer de moslim ervan geeft aan de arme, de wees en de reiziger. Maar wie het onrechtmatig vergaart, is als iemand die eet en nooit verzadigd raakt en het zal op de Dag des Oordeels tegen hem getuigen".

"Het hart van een oudere blijft jong in twee opzichten: in liefde voor het wereldse leven en de hoop op een lang leven."

"Neem geen landgoed in bezit, zodat je je gaat richten op de wereld."

"Was het voor de zoon van Adam gegeven dat hij twee valleien vol goud bezat, dan zou hij verlangen naar een derde. Niets vult immers de buik van de zoon van Adam behalve stof en Allah aanvaardt berouw van degene die zich tot Hem wendt."

"Leven jullie niet in overvloed, met voedsel en drank naar believen? Waarlijk, ik heb jullie Profeet (vrede zij met hem) gezien, terwijl hij niet eens het meest eenvoudige, ruwe dadelvoeder (de mindere dadelsoort) kon vinden om zijn maag ermee te vullen."

“O Allah, waarlijk, er is geen waarachtig leven dan het leven van het Hiernamaals. Schenk daarom Uw vergeving aan de Ansaar en de Moehajirien."

"Ik vroeg de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) om iets, en hij gaf het mij. Vervolgens vroeg ik hem opnieuw en ook toen gaf hij het mij. Daarna sprak hij tot mij: "O Hakiem, waarlijk, deze rijkdom is verleidelijk groen en zoet. Wie haar met edelmoedigheid van hart aanvaardt, daarin wordt voor hem zegen gelegd. Maar wie haar met hebzucht en hunkering neemt, daarin zal voor hem geen zegen zijn; het zal zijn als iemand die eet maar nimmer verzadigd raakt. En de bovenhand is beter dan de onderhand. Hakiem zei: "Bij Degene Die u met de Waarheid gezonden heeft, ik zal nooit meer iets van iemand aannemen na u, tot ik deze wereld verlaat." Na het overlijden van de Profeet (vrede zij met hem) riep Aboe Bakr, Hakiem bij zich om hem van de toegewezen giften te geven, maar Hakiem weigerde om daarvan ook maar iets te aanvaarden. Daarna nodigde ook Omar hem uit om hem zijn aandeel te geven, maar ook van hem weigerde hij te nemen. Omar sprak daarop: "O gemeenschap van de moslims, ik bied Hakiem zijn recht aan — het deel dat Allah hem heeft toegewezen van deze buit — maar hij weigert het te aanvaarden." En zo kwam het dat Hakiem van niemand na de Profeet (vrede zij met hem) ook maar iets aannam, tot hij overleed — moge Allah hem genadig zijn.

"Waarlijk, degene moslim is, voldoende voorziening ontvangt en tevreden is met wat Allah hem heeft gegeven, is werkelijk geslaagd."