Encyclopedia of Prophetic Hadiths

एक दिन रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) मिम्बरमा बस्नुभयो र हामी उहाँको वरिपरि बस्यौं। उहाँले भन्नुभयो: "मेरो मृत्युपछि मलाई तिम्रो लागि यो संसारको चमक र सांसारिक सजावटका ढोकाहरू खोलिनेछ भन्ने कुराको डर छ।" एक जना मानिसले भन्यो: हे रसूल! के भलाइले बुराई ल्याउँछ?" प्रश्न सुनेर, रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) चुप लागे। मानिसहरूले भने: "तिमीले नबी (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) लाई प्रश्न गर्यौ, तर उहाँले जवाफ दिनुभएन?" हामीले अनुमान गर्यौं उहाँमाथि वह्य (प्रकाशना) अवतरित भइरहेको थियो। त्यसपछि उहाँले आफ्नो निधारबाट पसिना पुछे र भने: "प्रश्नकर्ता कहाँ छ?" एक तरिकाले, उहाँले उसको प्रशंसा गर्नुभयो र त्यसपछि भन्नुभयो: भलाइले कहिल्यै बुराई ल्याउँदैन। वास्तवमा, वसन्त ऋतुमा उम्रने घाँसले मार्छ वा दुख दिन्छ । तर हरियो घाँस खाने जनावर बाहेक, जब उसको पेट भरिन्छ, उसले आफ्नो अनुहार घामतिर फर्काउँछ र चपाउन थाल्छ, त्यसपछि दिसा गर्छ र पिसाब फेर्छ । वास्तवमा, यो सम्पत्ति हरियो र मीठो छ। त्यो मुस्लिम कति राम्रो छ जसले गरिब, अनाथ र यात्रीलाई दिने गर्छ - वा यस्तै कुरा रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले भनेका थिए। तर जसले अन्यायपूर्वक यसलाई प्राप्त गर्छ, त्यो त्यो व्यक्ति जस्तै हो जसले खान्छ तर सन्तुष्ट हुँदैन। त्यस्तो सम्पत्तिले पुनरुत्थानको दिन व्यक्तिको विरुद्धमा साक्षी दिनेछ।"

"निस्सन्देह, अल्लाहको सम्पत्ति दुरुपयोग गर्नेहरुको परिणाम कयामतको दिन नरक हो ।"