Енциклопедија на пророчките хадиси

„Постојат шест вида дела и четири типа на луѓе. Две дела се задолжителни, едно дело за кое човекот ќе биде награден или казнет на ист начин, едно дело за кое ќе добие десеткратна награда, и едно дело за кое ќе добие седумстотиникратна награда. Двете задолжителни дела се: ако човек умре без да Му припишува здруженик на Аллах, ќе влезе во Џенетот; и ако умре припишувајќи Му здруженик на Аллах, ќе влезе во Џехенемот. Делото за кое ќе биде награден на ист начин е доброто дело кое човекот цврсто одлучил да го направи, ќе му биде запишано како едно добро дело. Од друга страна, ако направи лошо дело, ќе му биде запишано како едно лошо дело. Понатаму, кој ќе направи добро дело, ќе добие десеткратна награда, а кој ќе сподели на Аллаховиот пат, ќе добие седумстотиникратна награда. Што се однесува на луѓето, има луѓе на кои им е дадено на овој свет, но не и на оној; луѓе на кои им е дадено на оној свет, но не и на овој; луѓе кои се лишени од доброто и на овој и на оној свет; и луѓе на кои им е дадено и на овој и на оној свет.“

„Го видов Амар бин Јасир како влезе во џамија и клањаше намаз – но го скрати. Кога излезе, му пријдов и му реков: ,О, Ебу Јакзан, го скрати намазот!‘ Тој одговори: ,Дали забележа дека нешто изоставив од неговите прописи?‘ Реков: ,Не.‘ Тој рече: ,Тогаш, само брзав за да го одбијам заборавот кој доаѓа од шејтанот. Го слушнав Аллаховиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, како вели: Навистина, човекот клања намаз, но од него му се запишува само десетина, деветина, осмина, седмина, шестина, петина, четвртина, третина или половина.‘“

,Нема (вистински) иман оној што нема доверливост, и нема (вистинска) вера оној што не го исполнува дадениот збор.‘“

Еден човек дојде кај Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, и рече: „Ес-Селаму алејкум.“ Тој му одговори на селамот, човекот седна, па Пратеникот рече: „Десет (награди).“ Потоа дојде друг човек и рече: „Ес-Селаму алејкум ве рахметуллах.“ Пратеникот му возврати на селамот, и тој седна, па Пратеникот рече: „Дваесет (награди).“ Потоа дојде трет човек и рече: „Ес-Селаму алејкум ве рахметуллах ве берекатуху.“ Пратеникот му возврати на селамот, па и тој седна. Пратеникот рече: „Триесет (награди).“

Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, видел човек како клања сам зад сафот и му наредил да го повтори намазот.

„Асхабите на Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, кои нè подучуваа на Куранот, ни кажуваа дека кога ќе научеле десет ајети од Пратеникот, не продолжувале со следните десет додека не ги разберат и применат знаењата и делата содржани во тие ајети. Велеа: ,На тој начин ја научивме и теоријата и праксата.'“

„Кога бев воздигнат на Мираџ, поминав покрај група луѓе со нокти од бакар, со кои ги гребеа своите лица и гради. Го прашав Џибрил: ,Кои се овие луѓе?‘ Тој ми одговори: ,Тоа се оние што се хранат со месото на луѓето (ги озборуваат) и ја погазуваат нивната чест.‘“

„Сè што опива во голема количина – забрането е и во мала количина.“