Енциклопедија на пророчките хадиси

„Кога Аллаховиот пратеник тргнал на поход кон Хунејн, поминал покрај дрвото на многубошците наречено Зату-енват, на кое тие го бесеа нивното оружје. Тогаш асхабите му рекоа на Пратеникот: ,О, Аллахов Пратенику, дај ни да имаме и ние Зату-енват како што тие имаат Зату-енват.“, тогаш Пратеникот рече: ,Субханаллах (славен нека е Аллах). Ова е како што му рече народот на Муса: ,Направи ни и ти нам божество како што и тие имаат божества.‘ (Ел Араф, 138) Се колнам во Оној во чии раце е мојата душа навистина ќе ги следите примерите на оние што беа пред вас.“

„Немој да велите: ,Тоа што го сака Аллах и го сака тој и тој‘, туку кажете: ,Тоа што го сака Аллах, па потоа тоа што го сака тој и тој.‘“

„Кој ќе Го сретне Аллах без да Му припишува здруженик – гревовите нема да му наштетат. А кој ќе умре припишувајќи Му здруженик – добрите дела нема да му користат.“

Дека еден човек дошол кај Аллаховиот Пратеник, алејхи селам, разговарале за нешто, па потоа тој човек му рекол: „,(Ќе биде тоа) што Аллах го сака и што го сакаш ти.‘, па Пратеникот, алејхи селам, му рекол: ,Дали ме поистовети со Аллах? Кажи: Тоа што го сака Аллах Единиот.“

„Група луѓе дошле кај Аллаховиот Пратеник, алејхи селам, и тој ја прифатил заклетвата од девет, но не сакал да ја прифати од еднен од нив. ,Аллахов пратенику, ти ја прифати заклетвата од деветмина, а не ја прифати од еден од нив?‘ тој им рече: ,Тој носи амајлија.‘ Човекот потоа ја откина и ја фрли, па Пратеникот ја прифати заклетвата и од него. Пратеникот тогаш рекол: ,Кој ќе стави амајлија, направил ширк.‘“