„Нека не нарекува човек друг човек грешник или неверник, зашто ако тој не е таков, тоа ќе се врати на оној кој со тоа име го нарекол.“
Ебу Зер, Аллах нека е задоволен со него, пренесува дека го слушнал Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, како вели:
„Нека не нарекува човек друг човек грешник или неверник, зашто ако тој не е таков, тоа ќе се врати на оној кој со тоа име го нарекол.“
«لاَ يَرْمِي رَجُلٌ رَجُلًا بِالفُسُوقِ، وَلاَ يَرْمِيهِ بِالكُفْرِ، إِلَّا ارْتَدَّتْ عَلَيْهِ، إِنْ لَمْ يَكُنْ صَاحِبُهُ كَذَلِكَ».
Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, предупредил дека ако некој му каже на друг: „Ти си грешник“ или „Ти си неверник“, а тоа не е вистина, тогаш самиот ќе го заслужи тој опис и тоа ќе му се врати. Но, ако кажаното е точно, ништо нема да му се врати, бидејќи ја зборувал вистината.
Забрането е луѓето да се нарекуваат неверници или грешници без шеријатски оправдана причина.
Обврска е да се биде внимателен и да се провери пред да се изнесе суд за некого.
Ибн Декик ел-Ид рекол: „Ова е сериозна закана за оној што ќе прогласи друг муслиман за неверник, а тој не е таков. Тоа е голем проблем.“
Ибн Хаџер ел-Аскелани рекол: „Тоа што некој не станува грешник ниту неверник со тие зборови, не значи дека не носи грев ако му каже на друг: ,Ти си грешник.‘ Во ова има прецизна разлика: ако намерата му е да го советува него или некој друг преку разјаснување на неговата состојба, тогаш е дозволено. Но, ако целта му е да го понижи, да го посрами или да му нанесе штета, тогаш тоа не е дозволено, бидејќи му е наредено да го прикрие неговиот престап, да го поучи и да му се обрати со мудрост. Доколку може да го постигне тоа на благ начин, не му е дозволено да користи грубост, бидејќи тоа може да предизвика истрајност и упорност во грешењето, особено кај луѓе кои се водат од горделивоста, а уште повеќе ако оној што советува е на понизок статус од оној кому му зборува.“
Сахих Ел-Бухари (8/ 15) (6045).
Сахих Муслим (1/ 79) (61).
Повеќе... (10)
نزهة المتقين.
لمجموعة من الباحثين (2/ 1073).
كنوز رياض الصالحين.
لمجموعة من الباحثين (18/ 446).
بهجة الناظرين.
لسليم الهلالي (3/ 82).
شرح رياض الصالحين.
لابن عثيمين (6/ 220).
التنوير شرح الجامع الصغير.
للصنعاني (9/ 275).
Цитирано во книги
4 КнигиПовеќе... (4)
- رياض الصالحينرياض الصالحين مع فوائد وهدايات - 7«لا يَرمي رجُلٌ رجُلاً بالفسْقِ أو الكُفْرِ إلَّا ارتَدَّتْ عليْه، إنْ لمْ يَكُنْ صاحبُهُ كذلكَ».
- مادة العقيدة الإسلامية(لا يَرْمِي رَجُلٌ رَجُلًا بِالْفُسُوقِ، وَلا يَرْمِيهِ بِالْكُفْر، ِ إِلَّا ارْتَدَّتْ عَلَيْهِ، إِنْ لَمْ يَكُنْ صَاحِبُهُ كَذَلِكَ )[176].
- مجموعة زاد العقيده (4)العقيدة 4«لا يَرْمِي رَجُلٌ رَجُلًا بِالفُسُوقِ، وَلا يَرْمِيهِ بِالكُفْر، إِلَّا ارْتَدَّتْ عَلَيْهِ، إِنْ لَمْ يَكُنْ صاحِبُهُ كَذَلِكَ».
- نبراس طالب (4)1«لاَ يَرْمِي رَجُلٌ رَجُلًا بِالفُسُوقِ، وَلاَ يَرْمِيهِ بِالكُفْرِ، إِلَّا ارْتَدَّتْ (رجعت)عَلَيْهِ، إِنْ لَمْ يَكُنْ صَاحِبُهُ كَذَلِكَ»