"ಅಲ್ಲಾಹನ ಸಂದೇಶವಾಹಕರು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) ನಮಾಝ್ ಅನ್ನು 'ತಕ್ಬೀರ್' (ಅಲ್ಲಾಹು ಅಕ್ಬರ್ ಎಂದು ಹೇಳುವ) ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಕುರ್‌ಆನ್ ಪಾರಾಯಣವನ್ನು 'ಅಲ್-ಹಮ್ದು ಲಿಲ್ಲಾಹಿ ರಬ್ಬಿಲ್ ಆಲಮೀನ್' (ಸೂರ ಅಲ್-ಫಾತಿಹಾ) ಮೂಲಕ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಸತ್ಯವಿಶ್ವಾಸಿಗಳ ಮಾತೆ ಆಯಿಷಾ (ಅಲ್ಲಾಹು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪ್ರೀತನಾಗಲಿ) ರಿಂದ ವರದಿ: ಅವರು ಹೇಳಿದರು:

"ಅಲ್ಲಾಹನ ಸಂದೇಶವಾಹಕರು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) ನಮಾಝ್ ಅನ್ನು 'ತಕ್ಬೀರ್' (ಅಲ್ಲಾಹು ಅಕ್ಬರ್ ಎಂದು ಹೇಳುವ) ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಕುರ್‌ಆನ್ ಪಾರಾಯಣವನ್ನು 'ಅಲ್-ಹಮ್ದು ಲಿಲ್ಲಾಹಿ ರಬ್ಬಿಲ್ ಆಲಮೀನ್' (ಸೂರ ಅಲ್-ಫಾತಿಹಾ) ಮೂಲಕ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು 'ರುಕೂ' ಮಾಡಿದಾಗ, ತಮ್ಮ ತಲೆಯನ್ನು (ತುಂಬಾ) ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು (ತುಂಬಾ) ತಗ್ಗಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ (ಅವೆರಡರ) ನಡುವೆ (ಸಮವಾಗಿ) ಇರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ರುಕೂವಿನಿಂದ ತಮ್ಮ ತಲೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿದಾಗ, ನೇರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವವರೆಗೆ ಸುಜೂದ್ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು (ಮೊದಲ) ಸುಜೂದ್‌ನಿಂದ ತಮ್ಮ ತಲೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿದಾಗ, ನೇರವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ (ಎರಡನೇ) ಸುಜೂದ್ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಪ್ರತಿ ಎರಡು ರಕಅತ್‌ಗಳಲ್ಲಿ (ಕುಳಿತಾಗ) 'ಅತ್ತಹಿಯ್ಯಾತ್' ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಎಡಗಾಲನ್ನು ಹಾಸಿ (ಅದರ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು), ತಮ್ಮ ಬಲಗಾಲನ್ನು ನೆಟ್ಟಗೆ ಇಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು 'ಉಖ್ಬತು ಶ್ಶೈತಾನ್' (ಶೈತಾನನ ಕೂರುವಿಕೆ) ಅನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ತೋಳುಗಳನ್ನು, ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಯು ಹಾಸುವಂತೆ (ನೆಲದ ಮೇಲೆ) ಹಾಸುವುದನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ನಮಾಝ್ ಅನ್ನು 'ತಸ್ಲೀಮ್' (ಸಲಾಮ್ ಹೇಳುವ) ಮೂಲಕ ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು".

كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَفْتِحُ الصَّلَاةَ بِالتَّكْبِيرِ، وَالقِرَاءَةِ، بِـ الحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ العَالَمِينَ، وَكَانَ إِذَا رَكَعَ لَمْ يُشْخِصْ رَأْسَهُ وَلَمْ يُصَوِّبْهُ، وَلَكِنْ بَيْنَ ذَلِكَ، وَكَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَائِمًا، وَكَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ السَّجْدَةِ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ جَالِسًا، وَكَانَ يَقُولُ فِي كُلِّ رَكْعَتَيْنِ التَّحِيَّةَ، وَكَانَ يَفْرِشُ رِجْلَهُ اليُسْرَى وَيَنْصِبُ رِجْلَهُ اليُمْنَى، وَكَانَ يَنْهَى عَنْ عُقْبَةِ الشَّيْطَانِ، وَيَنْهَى أَنْ يَفْتَرِشَ الرَّجُلُ ذِرَاعَيْهِ افْتِرَاشَ السَّبُعِ، وَكَانَ يَخْتِمُ الصَّلَاةَ بِالتَّسْلِيمِ.