Encyclopedia of Prophetic Hadiths

هه‌ر شه‌ڤ، ده‌مێ پێغه‌مبه‌ر (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) دهاته‌ سه‌ر جهێ خۆ یێ نڤستنێ؛ دا له‌پێن ده‌ستێ خۆ گه‌هینیته‌ ئێك (وه‌كی ده‌مێ ئه‌م دوعا دكه‌ین)، پاشی دا پفكه‌ته‌ تێدا و دا ڤان سووڕه‌تان تێدا خوینیت: {قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ} و {قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ} و {قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ}، پاشی دا ده‌ستێن خۆ ب له‌شێ خۆدا ئینیت و هندی جهه‌كێ شیابا دا ڤه‌مالیت، دا ژ سه‌رێ خۆ و ناڤچاڤێن خۆ و پشكا سینگی ژ له‌شێ خۆ ده‌ستپێكه‌ت، ئه‌ڤ چه‌نده‌ ژی سێ جاران دووباره‌ دكر.

پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) د هه‌می ڕه‌وشاندا زكرێ خودێ دكر.

ده‌مێ ئه‌بو طالب كه‌ڤتییه‌ د سه‌كه‌راتێن مرنێدا، پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) هاته‌ ده‌ڤ وی و وی ده‌می ئه‌بو جه‌هل و عه‌بدولڵاھێ كوڕێ ئه‌بی ئومه‌ییه‌یێ کوڕێ موغیرەی ژی ل ده‌ڤ وی بوون، ئینا پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((مامۆ، بێژه‌: (لا إله إلا الله)، ئه‌و په‌یڤه‌كه‌ ئه‌گه‌ر ته‌ گۆت؛ ئه‌ز دێ ل ده‌ڤ خودێ به‌ڕه‌ڤانییێ پێ ژ ته‌ كه‌م))، ئینا ئه‌بو جه‌هل و عه‌بدولڵاھێ كوڕێ ئه‌بی ئومه‌ییه‌ی گۆت: ئه‌رێ تو دێ ده‌ست ژ ئایینێ عه‌بدولموطه‌لیبی به‌رده‌ی؟ ڤێجا پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) هه‌ر دگۆتێ بێژه‌ و وان ژی هه‌ر به‌رسڤا وی ددا ب وێ گۆتنا خۆ، هه‌تا ئاخڤتنا دویماهیكێ یا ئه‌بو طالبی گۆتی ئه‌ڤه‌ بوو: ئه‌ز یێ ل سه‌ر ئایینێ عه‌بدولموطه‌لیبی‌ و ڕازی نه‌بوو بێژیت (لا إله إلا الله). پاشی پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((سویند ب خودێ ئه‌ز دێ داخوازا ژێبرنا گونه‌هان بۆ ته‌ ژ خودێ كه‌م هندی خودێ ڕێگرییێ ل من نه‌كه‌ت))، ئینا خودایێ مه‌زن ئه‌ڤ ئایه‌ته‌ ئینا خوار: {مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ} [التوبة: 113]، ئانكو: ((نه‌ بۆ پێغه‌مبه‌ری و نه‌ بۆ ئه‌وێن باوه‌ری ئینای نه‌بوویه‌ كو داخوازا لێبوورینێ بۆ موشركان بكه‌ن)). خودایێ مه‌زن ده‌رباره‌ی ئه‌بو طالبی ئایه‌ته‌ك ئینا خوار و گۆته‌ پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن): {إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ} [القصص: 56]، ئانكو: ((تو نه‌شێی وی كه‌سی ب هیدایه‌ت بینی یێ تو حه‌ز ژێ دكه‌ی، به‌لكی خودێ هیدایه‌تا وی كه‌سی دده‌ت یێ وی بڤێت)).

((هه‌ر كه‌سێ ب شه‌ڤێ هه‌ردوو ئایه‌تێن دویماهیكا سووڕه‌ت به‌قه‌ڕه‌ بخوینیت؛ ئه‌و تێرا وی هه‌نه‌)).

ل ڕۆژا فه‌تحا مه‌كه‌هێ پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆتار بۆ خه‌لكی خواند و گۆت: «گه‌لی خه‌لكی؛ ب ڕاستی خودایێ مه‌زن شانازیكرنا سه‌رده‌مێ جاهلییه‌تێ و خۆمه‌زنكرنا ب دایك و بابان ژ ده‌ڤ هه‌وه‌ بر، مرۆڤ ژی دوو جۆرن: یان مرۆڤه‌كێ چاك و ژ خودێترس و ڕێزداره‌‌ ل ده‌ڤ خودێ، یان ژی مرۆڤه‌كێ خراب و به‌ختڕه‌ش و بێبهایه‌ ل ده‌ڤ خودێ، مرۆڤ هه‌می زارۆكێن ئاده‌مینه‌ و خودێ ئاده‌م ژ ئاخێ چێكرییه‌، خودێ گۆتییه‌: {يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَأُنْثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللهِ أَتْقَاكُمْ إِنَّ اللهُ عَلِيمٌ خَبِيرٌ} [الحجرات: 13]، ئانکو: ((ئه‌ى گه‌لی مرۆڤان هندى ئه‌مين مه‌ هوين ژ بابه‌كێ ب تنێ كو ئاده‌مه‌ و دايكه‌كا ب تنێ كو حه‌ووايه‌ ئافراندينه‌، ڤێجا نه‌سه‌با كه‌سێ ژ يا كه‌سێ باشتر نينه‌، ژ لايێ دوینده‌هێڤه‌ مه‌ هوين كرنه‌ گه‌له‌ك ملله‌ت و ئويجاخ؛ دا هنده‌ك ژ هه‌وه‌ هنده‌كان بنیاسن، هندى باشترينێ هه‌وه‌يه‌ ل دەڤ خودێ ئه‌وه‌ يێ ژ هه‌مییان پتر ته‌قوا خودێ بكه‌ت. هندى خودێیه‌ ب ته‌قواداران يێ پڕزانايه‌ و ب وان يێ شاره‌زايه‌))».

ده‌مێ ئایه‌تا: {ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ} هاتییه‌ خوارێ، زۆبه‌یری گۆت: ئه‌ی پێغه‌مبه‌رێ خودێ؛ ئه‌رێ دێ ل سه‌ر كیژ خۆشی و نیعمه‌تان پرسیار ژ مه‌ هێته‌ كرن، ئه‌رێ ئه‌و ب تنێ هه‌ردوو ڕه‌شاتینه‌ (قه‌سپ و ئاڤ)؟ گۆت: ((ئه‌و (پرسیاركرن) دێ هه‌ر هێت)).

((جوهی ئه‌ون یێن خودێ ژێ توڕه‌ بووی و فه‌له یێن سه‌رداچوویینه‌)).