Skip to content

هه‌ر كه‌سێ مزگه‌فته‌كێ بۆ خودێ ئاڤا بكه‌ت، خودێ دێ (ماله‌كا) وه‌كی وێ بۆ وی ل به‌حه‌شتێ ئاڤا كه‌ت)).

مه‌حموودێ كوڕێ له‌بیدی (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت:

عوسمانێ كوڕێ عه‌ففانی (خودێ ژێ ڕازی بیت) ڤیا جاره‌كا دی مزگه‌فتێ ئاڤا بكه‌ته‌ڤه‌، به‌لێ خه‌لكی نه‌ڤیا و حه‌زكر ل سه‌ر ڕه‌وشا خۆ یا به‌رێ بمینیت، ڤێجا وی گۆت: من گوهـ ل پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) بوو دگۆت: ((هه‌ر كه‌سێ مزگه‌فته‌كێ بۆ خودێ ئاڤا بكه‌ت، خودێ دێ (ماله‌كا) وه‌كی وێ بۆ وی ل به‌حه‌شتێ ئاڤا كه‌ت)).

أَنَّ ‌عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ أَرَادَ بِنَاءَ الْمَسْجِدِ فَكَرِهَ النَّاسُ ذَلِكَ، وَأَحَبُّوا أَنْ يَدَعَهُ عَلَى هَيْئَتِهِ، فَقَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ بَنَى مَسْجِدًا لِلهِ بَنَى اللهُ لَهُ فِي الْجَنَّةِ مِثْلَهُ».

بۆخاری و موسلم ڤه‌دگوهێزن
فه‌رمووده‌یه‌كا دروسته‌
شرۆڤه‌كرن

عوسمانێ كوڕێ عه‌ففانی (خودێ ژێ ڕازی بیت) ڤیا مزگه‌فتا پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) ب شێوه‌یه‌كێ جوانتر و باشتر ژ به‌رێ ئاڤا بكه‌ته‌ڤه‌، به‌لێ خه‌لكی ئه‌ڤ چه‌نده‌ نه‌ڤیا، چونكی وان حه‌ز نه‌دكر شێوه‌یێ مزگه‌فتێ بهێته‌ گوهۆڕین ژ وی شێوه‌یێ ل سه‌رده‌مێ پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) هه‌ی، چونكی مزگه‌فت ب خشت و لبنه‌یان ئاڤا بووبوو و سه‌رێ وێ ژ به‌ڵگێن دارخورمێ بوو، به‌لێ عوسمانی ڤیا ب به‌ر و گێچێ ئاڤا بكه‌ت، ڤێجا عوسمانی ده‌نگوباس دا وان كو وی گوھ ل پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) بوویه‌ دگۆت: هه‌ر كه‌سێ مزگه‌فته‌كێ بۆ خودێ ئاڤا بكه‌ت بۆ بدستڤه‌ئینانا ڕازیبوونا وی نه‌كو بۆ مه‌دحه‌ و پێگۆتن و ناڤ و ده‌نگی؛ هنگی خودێ دێ باشترین خه‌لاتی ده‌تێ ژ هه‌مان جۆرێ كارێ وی، ئه‌و ژی ئاڤاكرنا خانییه‌كییه‌ بۆ وی د به‌حه‌شتێدا.

ڕامانا په‌یڤان

...:

ژ مفایێن فه‌رمووده‌یێ

هاندانا مرۆڤان بۆ ئاڤاكرنا مزگه‌فتان و خێرا ڤی كاری.

به‌رفره‌هكرنا مزگه‌فتێ و نویژه‌نكرنا وێ ژی دچیته‌ د بن خێرا ئاڤاكرنێدا.

گرنگییا دلسۆزیێ (ئیخلاصێ) بۆ خودایێ مه‌زن د هه‌می كاراندا.

ژێده‌ر
زێده‌تر (6)

صه‌حیحا بۆخاری (1/ 97) (450).

صه‌حیحا موسلمی (4/ 2287) (533).

المفهم لما أشكل من تلخيص كتاب مسلم (2/ 131).

شرح النّووي على مسلم (5/14).

التوضيح لشرح الجامع الصحيح (5/537).

البحر المحيط الثجاج في شرح صحيح الإمام مسلم بن الحجاج (12/ 171).