សព្វវចនាធិប្បាយហាទីសរបស់ព្យាការី

ពិតណាស់ ណាពី ﷺ លោកបានជួបគាត់នៅឯផ្លូវមួយក្នុងចំណោមផ្លូវម៉ាទីណះ ខណៈដែលគាត់មានជូនុប។ ហើយគាត់បាននិយាយថា៖ "ខ្ញុំបានចាកចេញពីលោក ដើម្បីទៅងូតទឹក ហើយណាពីក៏បាត់លោករកមិនឃើញ។ នៅពេលដែលគាត់បានត្រឡប់មកវិញ លោកបានសួរថា៖ “ឱអាពូហ៊ូរ៉យរ៉ោះ! មុនហ្នឹង តើអ្នកនៅឯណា”? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ឱរ៉ស៊ូលុលឡោះ! លោកបានជួបខ្ញុំក្នុងខណៈពេលដែលខ្ញុំមានជូនុប។ ហេតុនេះ ខ្ញុំមិនពេញចិត្តនឹងអង្គុយជាមួយលោកឡើយ លុះត្រាតែខ្ញុំងូតទឹករួចសិន។ ពេលនោះ រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “سبحان الله (អល់ឡោះមហាស្អាតស្អំ)! ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកមានជំនឿ គឺមិនកខ្វក់(ណាជិស)ឡើយ”។

“បុគ្គលណាងូតទឹកនៅថ្ងៃជុមអាត់នូវការងូតទឹកសម្អាតពីជូនុប បន្ទាប់មក គេចេញទៅសឡាត គឹគេប្រៀបដូចជាបានបរិច្ចាគទានសត្វអូដ្ឋមួយក្បាល។ បុគ្គលណាចេញទៅសឡាតនៅម៉ោងទីពីរ គឹប្រៀបដូចជាបានបរិច្ចាគទានសត្វគោមួយក្បាល។ បុគ្គលណាដែលចេញទៅសឡាតនៅម៉ោងទីបី គឹប្រៀបដូចជាបានបរិច្ចាគទានសត្វពពែមួយក្បាល។ បុគ្គលណាចេញទៅសឡាតនៅម៉ោងទីបួន គឹប្រៀបដូចជាបានបរិច្ចាគទាននូវសត្វមាន់មួយក្បាល។ ហើយបុគ្គលណាចេញទៅសឡាតនៅម៉ោងទីប្រាំ គឹគេប្រៀបដូចជាបានបរិច្ចាគទានពងមាន់មួយគ្រាប់។ នៅពេលដែលអ៊ីម៉ាំចេញមក(ដើម្បីសូត្រឃុតហ្ពះ) បណ្តាម៉ាឡាអ៊ីកាត់ក៏បានមកដល់ដើម្បីស្តាប់ឃុតហ្ពះ”។