សព្វវចនាធិប្បាយហាទីសរបស់ព្យាការី

“អាល់ហាសាន់ និង អាល់ហ៊ូសេន គឺជាចៅហ្វាយនៃយុវជននៅក្នុងឋានសួគ៌”។

ខ្ញុំបានសួរថា៖ ឱរ៉ស៊ូលុលឡោះ! សូមលោកប្រាប់ខ្ញុំនូវពាក្យមួយក្នុងសាសនាឥស្លាម(ដែលមានលក្ខណៈគ្រប់គ្រាន់)ដែលខ្ញុំមិនចាំបាច់សួរនរណាម្នាក់ផ្សេងទៀតក្រៅពីលោក។ លោកបានឆ្លើយថា៖ “ចូរអ្នកពោលថា៖ ខ្ញុំមានជំនឿលើអល់ឡោះហើយ។ បន្ទាប់មក ចូរអ្នកប្រកាន់ឲ្យបានខ្ជាប់ខ្ជួន”។

“ពិតប្រាកដណាស់ ក្រុមទីមួយដែលចូលឋានសួគ៌មុនគេ គឺមានពន្លឺដូចជាព្រះចន្ទពេញបូណ៌មី។ បន្ទាប់មក អ្នកដែលស្ថិតនៅក្នុងលំដាប់បន្ទាប់ពីពួកគេ គឺដូចជាតារាដែលមានពន្លឺភ្លឺជាងគេនៅលើមេឃ។ ពួកគេមិនបត់ជើងតូច មិនបត់ជើងធំ មិនស្ដោះទឹកមាត់ និងមិនមានសំបោរឡើយ។ ក្រាស់របស់ពួកគេធ្វើអំពីមាស។ ញើសរបស់ពួកគេមានក្លិនក្រអូបដូចទឹកអប់។ គ្រឿងក្រអូបរបស់ពួកគេ គឺជាអាឡូហ្វះ(ឈើក្រអូប)។ ភរិយារបស់ពួកគេ គឺហ៊ូរុលអ៊ីន(ទេពអប្សរដែលបរិសុទ្ធ)។ ពួកគេមានរូបរាងដូចជាបុរសម្នាក់ គឺដូចជាឪពុករបស់ពួកគេ អាហ្ទាំ ដែលមានកម្ពស់ហុកសិបហត្ថ”។

“អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ យើងមិនត្រូវការស្ហ៊ីរិក(ដៃគូ)ឡើយ។ ហេតុនេះ បុគ្គលណាធ្វើទង្វើអ្វីមួយដោយស្ហ៊ីរិកមកចំពោះយើង(ដើម្បីយើងផង និងអ្នកផេ្សងផង) យើងនឹងបោះបង់គេ និងទង្វើស្ហ៊ីរិករបស់គេចោល(យើងមិនផ្ដល់ផលបុណ្យឲ្យឡើយ)”។

“អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មានបន្ទូលទៅកាន់អ្នកដែលទទួលទណ្ឌកម្មស្រាលជាងគេបំផុតក្នុងឋាននរកនាថ្ងៃបរលោកថា៖ ប្រសិនបើអ្នកមានអ្វីៗទាំងអស់នៅលើផែនដី តើអ្នកនឹងយកវាមកលោះខ្លួនរបស់អ្នកដែរឬទេ? ជននោះឆ្លើយថា៖ បាទ។ ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ យើងចង់បានពីអ្នកនូវអ្វីដែលតិចតួចជាងនេះទៅទៀតខណៈដែលអ្នកស្ថិតនៅក្នុងឆ្អឹងខ្នងរបស់ណាពីអាហ្ទាំ គឺមិនឱ្យអ្នកធ្វើស្ហ៊ីរិកមកចំពោះយើងឡើយ ប៉ុន្តែអ្នកបានបដិសេធ ហើយបានធ្វើស្ហ៊ីរិកមកចំពោះយើង”។

អាលី ពិន អាពីត៏ឡឹប رضي الله عنه បានផ្ញើទៅកាន់រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ ពីយេមែននូវដុំមាសដែលមិនទាន់បានសម្អាត((នៅប្រឡាក់ដី)ដាក់នៅក្នុងថង់ស្បែក។ គាត់បាននិយាយថា៖ ពេលនោះ ណាពីបានបែងចែកវារវាងបុរសបួននាក់ គឺរវាងអ៊ូយ៉ៃណះ ពិន ហ្ពាទើរ, អឹក្ករ៉ក់ ពិន ហាពីស, ហ្សេទ អាល់ខៃល៍, និងអ្នកទីបួនអាចជា អាល់ក៏ម៉ាស់ ឬក៏ អាមៀរ ពិន អាត់ទូហ្វែល។ មានបុរសម្នាក់ក្នុងចំណោមសហាហ្ពាត់របស់លោកបាននិយាយថា៖ ពួកយើងសក្តិសមនឹងទទួលបានវាជាងអ្នកទាំងនោះ។ គាត់បាននិយាយថា៖ ហើយដំណឹងនេះបានទៅដល់ណាពី ﷺ ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “តើអ្នកមិនទុកចិត្តខ្ញុំទេឬ ខណៈដែលខ្ញុំ គឺជាអ្នកដែលត្រូវបានអ្នកនៅលើមេឃ(អល់ឡោះ)ទុកចិត្ត? ខ្ញុំទទួលបានដំណឹងពីលើមេឃទាំងព្រឹក ទាំងល្ងាច”។ គាត់បាននិយាយថា៖ ពេលនោះ មានបុរសម្នាក់ដែលមានភ្នែកជ្រៅ ថ្ពាល់ប៉ោង ថ្ងាសទូលាយ ពុកចង្កាច្រើនតែមិនវែង ក្បាលត្រងោល លើកសំលៀកបំពាក់ខាងក្រោមរបស់គេឡើង ហើយនិយាយថា៖ ឱរ៉ស៊ូលុលឡោះ! សូមអ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះ។ លោកក៏បានមានប្រសាសន៍ថា៖ “អន្តរាយហើយអ្នក! តើខ្ញុំមិនមែនជាមនុស្សដែលសមនឹងកោតខ្លាចអល់ឡោះជាងគេទេឬ”? គាត់បាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក បុរសនោះក៏បានចេញទៅ។ ខលីទ ពិន អាល់វ៉ាលីទ បាននិយាយថា៖ ឱរ៉ស៊ូលុលឡោះ! តើខ្ញុំមិនសមនឹងកាត់កគេទេឬ? លោកបានតបថា៖ “ទេ ប្រហែលជាគេជាអ្នកដែលសឡាត”។ ពេលនោះ ខលីទ បាននិយាយថា៖ តើមានអ្នកសឡាតប៉ុន្មាននាក់ដែលពោលនៅលើអណ្តាតរបស់ខ្លួននូវអ្វីដែលមិនមាននៅក្នុងចិត្តរបស់គេនោះ! រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ខ្ញុំមិនត្រូវបានគេបញ្ជាឲ្យពិនិត្យមើលអ្វីដែលនៅក្នុងចិត្តមនុស្ស ឬក៏ហែកពោះរបស់ពួកគេមើលនោះឡើយ”។ គាត់បាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក លោកបានមើលទៅបុរសនោះ ខណៈដែលបុរសនោះកំពុងដើរចេញទៅ ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ពិតណាស់ នឹងកើតចេញមកពី កូនចៅនៃបុរសម្នាក់នេះនូវមនុស្សមួយក្រុមដែលសូត្រគម្ពីររបស់អល់ឡោះយ៉ាងរលូន ប៉ុន្តែការសូត្ររបស់ពួកគេនឹងមិនហួសពីបំពង់ករបស់ពួកគេទេ។ ពួកគេនឹងចាកចេញពីសាសនាដូចជាព្រួញដែលចេញពីធ្នូ”។ ខ្ញុំគិតថា លោកក៏បានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ប្រសិនបើខ្ញុំទាន់ពួកគេ ខ្ញុំនឹងសម្លាប់ពួកគេដូចជាការសម្លាប់ក្រុមសាមូទ”។

ណាពី ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ពាក្យមួយឃ្លា ហើយខ្ញុំនិយាយមួយឃ្លាផ្សេងទៀត។ ណាពី ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ជនណាដែលបានស្លាប់ ខណៈដែលរូបគេបួងសួងទៅកាន់អ្នកផ្សេងក្រៅពីអល់ឡោះ នឹងបានចូលនរក”។ ហើយខ្ញុំបាននិយាយថា៖ ជនណាដែលបានស្លាប់ ខណៈដែលរូបគេមិនបានបួងសួងទៅកាន់អ្នកផ្សេងក្រៅពីអល់ឡោះ នឹងបានចូលឋានសួគ៌។

“ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មិនមើលទៅលើរូបរាងរបស់ពួកអ្នក និងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកអ្នកឡើយ។ ប៉ុន្តែទ្រង់មើលទៅលើចិត្តរបស់ពួកអ្នក និងទង្វើរបស់ពួកអ្នកប៉ុណ្ណោះ”។